üsi-bible-uf-züridütsch

Johannes 20 vo 21

20:1 Am erste Tag vo de Wuche isch d Maria Magdalene früehmorgens cho, wos na dunkel gsi isch, zum Grab und het gseh, das de Stei vom Grab entfernt worde isch.

2 Do brennt sie zum Simon Petrus un däm andere Jinger, den Jesus sehr liebt, un sait zue nene: "Sie hän d Herrn üs däm Grab wäggnumme, un ma wisse nit, wo sie nen aneglegt hän."

3 Also hend sich de Petrus gmacht und de ander Jünger uf de Weg zum Grab.

4 Die beide händ zäme gloset, doch de ander Jünger isch schneller als de Petrus gsi und het s'Grab zerscht erreicht.

5 Er bügt sich vor und het die Leine Tüecher desaliege, isch aber nöd ine gange.

6 Dänn isch au de Simon Petrus noche cho. Er betreitet s'Grab und het die Leine Tüecher ebefalls deliege.

7 S Tuech wo Jesus um de Chopf gha het, isch nöd bi de Stoffstreife, sondern zäme gheit anere andere Stell.

8 Jetzt isch au de ander Jünger gange, wo zerst bim Grab gsi isch, ine, het's gseh und glaubt.

9 Si händ nämli nonig d'Schriftstell verstande gha, wonach Jesus hät müesse vo de Tote uufstah.f

10 Drum sind die Jünger wieder hei gange.

11 Maria isch aber dusse vorem Grab stoh und het gränne. Under Träne het sie sich vorgmacht, zum is Grab zluege.

12 Sie hät zwäi wiissi kleideti Ängel deet sitze, wo de Liichnam vom Jesus gläge hät – eine am Chopfändi und eine am Fuessende.

13 "Warum weinsch du, Frau?", händ si gfröget, woruuf sie antwortet het: "Si händ mi Herr wäggno, und ich weiss nöd, wo sie ihn anegleit händ."

14 Nachdem sie das gseit gha het, het sie sich um dreiht und Jesus destoh het, het en aber nöd erchennt.

15 Jesus het sie gfragt: "Warum weinsch du, Frau? Wänn suechsch?" In de Aanahm, s seig de Gäärtner, het si erwideret: "Herr, wenn du de Leichnam wegtreit hesch, dän säg mer, wo du en anegleit hesch, und ich hol en."

16 "Maria!", hät Jesus gseit. Sie hät sich um dreiht und hät uf Hebräisch gschruefe: "Rabbuni!" (was "Lehrer!" bedeutet).

17 "Hör uuf dich a mich chlammere", hät Jesus gseit. "Ich bin ja nonig zum Vada ufgfahre. Aber gang zue mine Brüedere und richte ne uus: "Ich fahre uf mi Vada und eurem Vada und zu mim Gott und eurem Gott".

18 Maria Magdalene isch also zu de Jinger choo und hät ene d Noochricht überbrocht: "Ich habe den Herrn gesehen!" Und sie verzellt ene, was er zu ihre gsäit hät.

19 A dem erste Tag vo de Wuche isch es inzwüsche spat worde und die Jinger hend us Angst gha vor de Jude d Türe verschlosse. Do isch Jesus kumme, stellt sich in ihri Mitti un sait: Friede isch mit äich!

20 Dänn hät er ihne sini Händ und sini Siite zeigt und d Jünger händ sich sehr gfreut de Herr z'gseh.

21 "Friede seig mit eui!", hät Jesus nomool gseit. "So wie de Vatter mi gschickt hät, send i iez eui."

22 Nochane hät er si aaghaue und gsäit: "Empfangt heiligen Geist.

23 Wänn ier die Sünde vo irgendöppertem vergäbed, dänn sind's vergäbe, und wenn ihr sie nöd vergäbed, dänn bliibed's."

24 Thomas, eine vo de Zwölf wo "Zwilling" gnennt worde isch, isch allerdings nöd bi ihne gsi wo Jesus cho isch.

25 Die andere Jünger verzelled em: "Wir haben den Herrn gesehen!", doch er hät gsäit: "Das glaub i erscht, wän i d Spuure vo de Nägel a sine Händ gsee und miini Finger i d Wunde lee und em mit mire Hand a d Siite fasse."

26 Acht Täg später sind sini Jünger wieder imene Huus gsi und dasmal isch de Thomas debi gsi. Obwohl d'Türe verschlosse gsi sind, isch Jesus cho und het sich in ihri Mitti gstellt. "Friede seig mit eui!" gsäit.

27 Grad nachane forderet er de Thomas uuf: "Leg din Finger daher und lueg der mini Händ aa, und fass mer mit dinere Hand a d Siite, und hör uf z z zwifle und glaub."

28 Drufhin het de Thomas usegruefe: "Mein Herr und mein Gott!"y29 Jesus het gseit: "Glaubsch wieso du mich gseh hesch? Glücklich sind die wo nöd gseh hend und trotzdem glaubed."

30 Allerdings het Jesus vor de Jünger na viel anderi Zeiche vollbracht wo nöd i dere Buechrolle feschtghalte sind.

31 Doch all das isch ufgschriebe worde, damit ihr glaubt, dass Jesus dr Chrischtus isch, dr Bue Gottes, un dmit ihr glaubt, durch si Name Läbe hän.

Johannes 21 vo 21

21:1 Nachher erschient Jesus de Jünger am See vo Tiberias wieder. Das isch eso gsi:

2 Simon Petrus, Thomas (genannt "Zwilling"),a Nathanaël us Kana in Galiläa, d Söhn vom Zebedäus und zwei anderi Jünger sind zäme gsi.

3 De Simon Petrus het gmeint: "I gang go fische", und die andere gseid hend: "Mir chömed mit". Also sind sie use gange und stiged is Boot. Aber während de ganze Nacht finged sie nüt.

4 Grad brach de Morge aa, do isch Jesus am Strand gstande, doch die Jünger händ en nöd erkannt.

5 Jesus gseit het: "Chind, ihr händ nüt z'ässe, oder?" "Nei", händ sie gantwortet.

6 Aso hät er si uufgforderet: "Werft das Netz uf der rächte Boootseite uus und ier werded öppis fange." Das händs gmacht, aber dänn händs s'Netz wäg de vile Fisch nüm chöne iihole.

7 Da het de Jünger gseit, wo Jesus bsunders liebt, zum Petrus: "Es isch de Herr!" Wo de Simon Petrus das ghört het, het er siis Obergwand aagleit – er het nämli nüüt aa – und het sich is Wasser gstürzt.

8 Die andere Jünger sind mit em chliine Boot naa choo und händ s'Netz mit de Fisch im Schlepptau gha. Es sind ja nur na knapp 100 Meter bis zum Ufer gsi.

9 Wo si a Land si gange, händ si det es Cholefüür mit Fisch druf und Brot gseh.

10 Jesus hät gseit: "Bringet es paar vo de Fisch her, wo ihr grad gfange händ."

11 De Simon Petrus isch also an Bord gange und isch s Netz an Land zoge. Obwohls mit grosse Fische – insgesamt 153 – prall gfüllt gsi isch, risses nöd.

12 Jesus het zu ihne gseit: "Chummt her und frühstückt." Doch keine vo de Jinger het sich trout, en z fröge: "Wer bisch Du?" Sie händ nämli gwüsst, das es de Herr isch.

13 Jesus isch choo, nimm s Brot und richtets ihne, ebeso de Fisch.

14 Das isch jetzt s dritte Mol gsi, das Jesus de Jüngere erstickt worde isch nachdem er vo de Tote uferweckt worde isch.

15 Noch em Zmorge hät de Jesus zum Simon Petrus gseit: "Simon, Sohn vom Johannes, liebsch du mich mee als die?" Er git zantwort: "Ja Herr, du weissst, dass ich dich lieb ha." Do hät Jesus zu ihm gsait: "Weide meine Lämmer." 16 Dänn hät er en es zweits Mal gfrögt: "Simon, Sohn vom Johannes, liebsch du mich?" Er git zantwort: "Ja Herr, du weiss, dass i dich lieb." Dodruf het Jesus gsait: "Hüet mini Schäfli."

17 Wo er en dritts Mal gfröget hät: "Simon, Sohn vom Johannes, hesch du mich lieb?" isch de Petrus trurig worde, will Jesus ihm die Frag etz scho zum dritte Mal gstellt hät. Er git zantwort: Herr, dü weisch alles. Dü weissisch, dass i dich lieb ha. Do sait Jesus: Weiss mi Schäfli.

18 Eis staht fest: Wo du jünger gsi bisch, häsch der dini Chleidig sälber aagleit und bisch gange, wo hiä häsch wölle. Aber wenn du alt bisch, wirsch dini Händ usstrecke und en andere wird dich azieh und dich anen Ort bringe, wo du nöd willsch.

19 Damit hät er aagschlosse, dur was für en Todesaart Petrus Gott verherrliche würd. Dänn hät er na gsäit: "Folg mer wiiter nooe.

20 Petrus dreiht sich um und het de Jinger gsäh, de Jesus bsunders liebt, hinedra. Es isch der gliich gsi, wo sich bim Znacht a d Bruscht vo Jesus zrugglehnt het, und gfrögt het: "Herr, wer isch's, der dich vurotet?"

21 Wo de Petrus en entdeckt het, het er Jesus gfrögt: "Und was isch mit ihm, Herr?"

22 Jesus antwortet: "Wenn ich will, dass er bliebt, bis ich chume, was gaht das Dich a? Du aber folg mer wiiter nach."

23 Drum hät sich under de Brüedere gredet, dä Jünger würd nöd sterbe. Debii hät Jesus das gar nöd gseit, sondern: "Wenn ich will, dass er bliebt, bis ich chume, was gaht das dich a?"

24 Das isch de Jünger wo all das bezügt und ufgschribe het und mir wüssed, dass sini Zügaussag wahr isch.

25 Tatsach isch: Jesus het na viel meh ta. Han mer das alles im Detail welle ufschriebe, den wär – so denk ich - selbst d Welt z chli für all die Buechrolle.

Nach Matthäus

Kapitel 4

4 Danach isch Jesus vom Geist i d'Wildnis gfüehrt worde, wo er vom Tüüfel sött versuecht werde.

2 Nachdem er 40 Täg und 40 Nächt gfastet gha het, isch er hungrig gsi.

3 Do isch de Versuecher cho und het zue ihm gseit: "Wenn du en Sohn Gottes bisch, denn seg dene Stei, sie sölled sich in Brot verwandle."

4 Doch er antwortete: "I de Schrifte stoht: 'Der Mensch söll nöd allei vo Brot lebe, sondern vo jedem Wort wo us em Muul Jehovas chunt.'"

5 Dänn hät en de Tüüfel mit id Heiligi Stadt gnoh, hät en uf d'Bruschtig vom Tempel gstellt

6 und säit: "Wenn du en Bueb Gottes bisch, dänn spring abe, will i de Schrifte staht: 'Er wird sin Engel dinetwäge e Befehl ge', und: 'Uf ihrne Händ werdets dich träge, damit du ned mit dim Fuess gege en Stei stossisch.'"

7 Jesus erwideret: "In den Schriften staht aber auch: 'Du sollst dein Gott Jehova nicht auf die Probe stellen.'"

8 Als Nächschts hät en de Tüüfel mit uf en ungwöhnlich höche Berg gno und em all Riich vo de Wält und ihri Prescht zeigt.

9 Er het zue ihm gseit: "Das alles gib ich dir, wenn du dich uf de Bode wirfsch und mir en Akt vo de Aabetig erwiest."

10 Da het Jesus zu ihm gseit: "Gang weg, Satan! Denn i de Schrifte staht: 'Jehova, din Gott, söllsch abätte und für ihn allei söllsch heilige Dienst tue.'"

11 Druf isch de Tüüfel von ihm weg gange, und da! Engel sind cho und hend sich um ihna kümmeret.

12 Woner erfahre het, dass mer Johạnnes festgno het, het er sich nach Galilạ̈a zruggzoge.

13 Er het Nạzareth verlore und het sin Wohnsitz in Kapẹrnaum gnoh, wo am See liegt, im Gebiet vo Sẹbulon und Nạphtali,

14 demit sich erfüllt het, was durch de Prophete Jesaja akündigt worde isch:

15 "O Land Sẹbulon und Land Nạphtali a de Stross vom Meer, uf de andere Jordanseite, das Galilạ̈a de andere Völker!

16 Das Volk, wo im Finstern hockt, het es grosses Liecht gseh – über de Bewohner vo de Gegend vom Todesschatte strahlet Liecht uuf."

17 Vo dere Ziit hät Jesus a prediget und gseit: "Bereut, denn s Königrich vom Himmel isch nöch."

18 Won er am See vom Galilạ̈a entlang gange isch, het er zwei Brüedere gseh, Sịmon, het de Petrus gnennt, und dem sin Brüeder Andreas, wo grad es Netz in See uswarfe händ. Sie sind nämli Fischer gsi.

19 Er het zu ihne gseit: "Folgt mir nach und ich mach eu zue Menschefischer."

20 Sofort hends ihri Netz verlüred und ihm gfolgt.

21 Er isch wiitergange und het zwei anderi Brüedere gha, Jakobus, de Sohn vo Zebedạ̈us und dem si Brüeder Johạnnes. Sie sind mit ihrem Vater gsi Zebedạ̈us im Boot und hend d Netz us besseret. Er het sie gruefe,

22 und sofort hends s Boot und ihre Vater verlüred und ihm gfolgt.

23 Denn het er dur ganz zoge Galilạ̈aa und het i de Synagoge glehrt, het die gueti Botschaft vom Königrich prediget und d Mensche vo allne mögliche Chrankheite und Lide gheilt.

24 Was mer über ihn ghört het, het sich in ganz Syrie ume gredt. Und mer hät all zu ihm bracht, wo a de verschiedene Chrankheite und unter starche Schmerze glitte händ, vo Dämọnen Besessene, Epileptiker und Gläähmti, und er hät si gheilt.

25 Drufhin hend ihm grossi Mensche us Galilạ̈a gfolgt, de Dekạpolis, us Jerusalem und Judạ̈a und vo de andere Jordanseite.