Johannes 5 vo 21
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 437
Johannes 5 vo 21
5:1 Danach het es jüdisches Fäscht stattgfunde und Jesus isch nach Jerusalem ufe gange.
2 In Jerusalem gits am Schaftor es Wasserbecki, wo uf Hebräisch Bethzạtha heisst, mit füf Süülehalle.
3 I dene Hallo sind en Mengi Kranki, Blindi, Lahmi und Mänsche mit verkümmerte Körperglieder.
4 ––
5 Doch isch au en Maa det gsi wo sit 38 Jahr chrank gsi isch.
6 Jesus het de Maa damals gseh, und will ihm bewusst gsi isch, dass er scho lang chrank gsi isch, het er en gfragt: "Wotsch gsund werde?"
7 De Kranki het antwortet: "Herr, ich han niemert wo mich is Becke bringt wenn s Wasser i Bewegig grät. Und bis ichs det ane gschafft han isch scho en andere inegstiege."
8 Jesus het zue ihm gseit: "Stah uf! Nimm dini Matte und gang umenand."
9 Sofort isch de Maa gsund worde, het sini Matte gno und isch umenand gange.
Das isch amene Sabbat passiert.
10 Drum händ d Jude zum Gheilte gseit: "Es isch Sabbat! Du dörfsch d Matte nöd träge."
11 Doch er erwideret het: "De Maa wo mi gsund gmacht het, het zu mer gseit: "Nimm dini Matte und gang umenand."
12 Da händs welle wüsse: "Wer isch de Maa gsi? Wer het zu dir gseit du söllsch sie näh und umegah?"
13 De Gheilt het aber nöd gwüsst, wer's gsi isch, denn Jesus isch det i de Mängi verschwunde gsi.
14 Spöter het Jesus ihn im Tempel entdeckt und gseit: "Du gsehsch, bisch gsund. Sündig nüm, damit dir nüt no schlimmers passiert."
15 Da isch de Maa weggange und het de Jude verzellt, dass es Jesus gsi isch, wo ihn gheilt het.
16 Will de Jesus so öppis am Sabbat gmacht het, händ en d Jude verfolgt.
17 Er het jedoch erwideret: "Min Vater isch bis jetzt unufhörlich tätig gsi, und au ich bin unufhörlich tätig."
18 Do sin d Jude ersch recht druf üsgange, nen z umzbringe, denn na het nit nur d Sabbat missachtet, sundern het Gott au no als si Vater bezeichnet, dmit er sich Gott glichgstellt het.
19 D Reaktion vom Jesus gsi isch: "Es staht fescht: De Sohn chan vo sich us gar nüt mache, sondern nur das woner de Vater gseht. Was immer de Vater macht, das macht de Sohn genauso.
20 Denn dr Vater het d Bueb leb un zeigt nem alles, was sa selbscht macht. Un na wird nem gresseri Werke zeige als de, so dass sa schtue wäre.
21 Denn so, wie de Vater die Tote uferweckt und sie lebendig macht, so macht au de Sohn lebendig woner will.
22 De Vater redet nämli über niemert es Urteil, sondern er het die gsamti Rächtsprächig em Sohn übergeh,
23 dmit alli de Bueb ehre, so wie sie de Vater ehre. Wer d Bueb nit ehrt, ehrt au nit de Vater, der nen gschickt het.
24 Eis staht fest: Wer uf mis Wort hört und dem glaubt wo mich gschickt het, het ewigs Läbe und wird nöd verurteilt, sondern isch vom Tod zum Läbe übergwechslet.
25 Eis staht fescht: Die Zeit kommt – ja sie ist schon da – wo die Dote die Schtimm vum Bueb Gottes ghöre werded. Und wer druf ghört het, wird läbe.
26 Denn so, wie de Vater Läbe in sich sälber het, het er au em Bueb gwährt, Läbe i sich sälber z ha.
27 Au het er en, will er de Menschensohn isch, dezue autorisiert, Gricht z halte.
28 Das sött eu nöd wundere, denn es chunt d Ziit wo all wo i de Gräber sind, sini Stimm ghöred
29i und usecho werded. Für die wo Guets gmacht hend wirds e Uferstehig zum Läbe sii und für die wo Schlächts tribe hend e Uferstehig zum Gricht.
30 Ich chan gar nüt vo mir us tue. Ich uurteile so, wie ich's ghöre, und mini Urteil sind Grecht, denn es gaht mir nöd um min eigene Wille, sondern um de Wille vu däm, wo mich gschickt het.
31 Wänn nur ich allei als Züg für mich uufträtte, dänn isch mini Züügnussag nöd wahr.
32 Es git en andere wo als Züg für mich uftritt, und ich wüsst: Das wo er als Züg über mich usseit, isch wohr.
33 Hend Lüt zu Johạnes gschickt und er isch als Züg für d Wahrheit ufträtte.
34 Ich akzeptiere jedoch kei Zügeussag vomene Mensch, sondern seg das, demit ihr grettet werded. 35 Dä Maa isch e brennendi gsi, hell lüüchtendi Lampe, und für churzi Ziit sind Ihr parat gsi, eu sehr a sim Liecht z freue.
36 Doch das Zügnis woni vorbringe isch grösser als das vom Johạnnes, denn die Tate, wo ich im Uftrag vo mim Vater vollbringe, grad die Tate bezüge, dass de Vater mi gschickt het.
37 Au het de Vater wo mich gschickt het, selber als Züg für mich uusgseit. Ihr hend weder jemals sini Stimm ghört no sis Erschiinigsbild gseh,
38 und sis Wort bliebt nit in äich, wel ihr genau dem, woner gschickt het, nit glaubet.
39 Ihr forscht i de Schrifte, will ihr meinet dass ihr durch sie ewigs Läbe hend und grad sie seged als Züg über mich us.
40 Trotzdem wet ihr nöd zu mir cho zum Lebe z ha.
41 Ich akzeptiere kei Ehr vo Mensche,
42 doch ich weiss genau, dass ihr kei Liebi zu Gott in eu händ.
43 Ich bi im Name vo mim Vater cho, aber ihr mached mich nöd uf. Wür öppert andersch i sim eigene Name cho, den würed ihr ufnäh.
44 Doch woher sölled ihr au Glaube ha, wenn ihr vonenand Ehr ahnämed und eu nöd um d Ehr bemüehed, wo vu dem einzige Gott chunt?
45 Denkt aber nöd, ich wird eu bim Vater ahklage. Es git öper wo eu aklagt: Moses, auf den ihr euren Hoffnung gesetzt händ.
46 Würd ihr nämlich Moses glaube, würde ihr au mir glaube, denn er het über mich gschriebe.
47 Doch wenn ihr sine Schrifte nöd glaubet, wie werded ihr den glaube was ich seg?"