GTranslate Wähle deine Sprache

Suchen und Finden

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 499

Lukas 22 vo 24

 

Lukas 22 vo 24

22:1 Deno isch s'Fest vo de ungsäuerte Brot bevor gstande, s sogenannte Passah,

2 und d Oberpriester und d Schriftglehrte händ nach ere Glegeheit gsuecht, Jesus gschickt loszwerde, will sie s Volk fürchtet händ.

3 Da isch de Satan in Judas gfahre, gnennt Iskạriot, wo zu de Zwölf zellt het.

4 Judas isch zu de Oberpriester gange und de Hauptlüt vo de Tempelwach und het mit ihne gsproche, wie er ihn a sie verratte chönnti.

5 Sie händ sich drüber gfreut und einigted sich druf hi, ihm Silbergeld z gäh.

6 Er isch iverstande und het vo da a nachere günstige Glegeheit gsuecht, ihn az verrate, ohni das en Menschemengi debi gsi isch.

7 Es isch jetzt de Tag vo de ungsäuerte Brot cho, de Tag wo s'Passah het müesse gopferet werde.

8 jesus beuftragt het also de petrus und Johạnnes: "Goht und bereitet für eus das Passahmahl vor."

9 Sie händ en gfröget: "Wo willsch es vorbereitet ha?"

10 Er het antwortet: "Wenner id Stadt chömed, werdet Ihr en Maa träffe, wo en Wasserchrug us Ton treit. Folget ihm is Huus wo er inegaht.

11 Seit zum Huusbsitzer: 'Der Lehrer laht frage: "Wo isch das Gastzimmer, wo ich mit mine Jünger s'Passahmahl chan iihne?""

12 Er wird eu den en grosse, fertig hergrichtete Ruum im Obergschoss zeige. Bereitets det vor."

13 Da hends sich uf de Wäg gmacht und hend alles so vorgfunde wie ers gseit het und sie hend d Vorbereitige für s Passah troffe.

14 Wo die Stund cho isch, het sich Jesus mit de Aposchtel z Tisch gleit.

15 Er het zu ihne gseit: "Ich han mich sehr denoch gseh, das Passahmahl mit eu iizneh, bevor ich muen liide.

16 Denn ich sag äich: Ich wird's nit wieder ässä, bis es sich im Königrich Gottes erfüllt."

17 Und er nimmt en Bächer entgäge, hät es Dankgebet gredt und gsäit: "Nähmed ihn und langet en under öich vo eim zum andere witer.

18 Denn ich säg eu: Vo jetzt a wird ich nüme vom Erzügnis vom Wyschtock trinke, bis Gottes Königrich chunnt."

19 Au het er es Brot gno, het es Dankgebet gredt, het s Brot brocht und hets en mit de Wort geh: "Es steht für meinen Körper, der für euch ge wird. Tuen das imer wider zur Erinnerig an mich."

20 Genauso hät ers nachem Znacht mit em Bächer gmacht. Er hät gseit: "Dä Bächer staht für dä neu Bund, wo dur mis Bluet in Kraft tritt, das für eu vergosse wird.

21 Doch gseht! Min Verräter befindet sich mit mir am Tisch.

22 De Menschensohn gaht zwar sin Wäg wie feschtgleit, aber wehe dem wo ihn verratet!"

23 Da händs aagfange mitenand diskutiere wer vo ihne wohl so öppis wür tue.

24 Allerdings isch es under ihne au zunere hitzige Usenandersetzig drüber cho, wer vo ihne als de gröschti gulte het.

25 Er het jedoch zu ihne gseit: "Die Könige der Völker spielen sich als Herren auf, und die wo Macht über das Volk haben, werden als Wohlätter bezeichnet.

26 Ihr solltet aba nit so si, sundern wer unda äich dr Greschte isch, der soll we dr Jingschte wäre, un wer de Fihrig ibanimmt we ä Diena.

27 Wer isch denn gresser: der am Disch Liegende oder der Bediene? Isch's nit dr am Disch Liegendi? Ich bi gege äich we de Bediene.

28 Doch ihr sinds wo i mine Prüefige zu mir ghalte händ.

29 Und ich schlüss mit eu en Bund, so wie min Vater mit mir en Bund gschlosse het, für es Königriich

30 damit ihr i mim Königrich a mim Tisch esset und trinket und uf Throne hocket um für die zwölf Stämm Israels Rächt z rede.

31 Sịmon, Sịmon, lueg nur! De Satan het nach eu allne verlangt zum eu wie Weize durezbiebe.

32 Aber ich han für dich gflegt das din Glaube nöd nochelaht. Und du, bisch wieder zruggkehrt, dänn stärch dini Brüedere."

33 Druf hetter gseit: "Herr, ich bin parat mit dir sowohl is Gfängnis als au in Tod z gah."

34 Doch Jesus erwideret: "Ich säg dir, Petrus: E Hahn wird hüt nöd krähe, ehe du drü Mal abgstritte hesch, mich z'kenne."

35 Er het jetzt gfrögt: "Woni eu ohni Gäldbütel, Provianttäsche und Sandale uusgsändet ha, hät eu da irgendöppis gfählt?" "Nei!", händs gantwortet.

36 Do het er sie gforderet: "Aber jetzt söll jede wo en Gäldbütel het ihn mitneh und ebeso en Provianttäsche. Und wer kei Schwert het, söll sis Obergwand verchaufe und sich eis chaufe.

37 Denn ich säg eu, dass a mir muess wahr werde, was i de Schrifte stoht, nämlich: 'Er wurde zu den Gesetzlose gezählt.' Das erfüllt sich an mir."

38 "Herr, lueg mal! Hie sind zwei Schwerter!", händs gseit, woruf er gmeint hät: "Das langet."

39 Er isch weggange und het sich wie gwohnt uf de Wäg zum Ölberg gmacht, und d Jünger sind em gfolget.

40 Deet aacho, het er zu ihne gseit: "Betet wiiter, damit ihr nöd in Versuchig gratet."

41 Er het sich öppe en Steiwurf wiit vo ihne zrugg zoge, het sich ane knüpft und het agfange bätte:

42 "Vater, wennt willsch, nimm dä Bächer vo mir wäg. Aber nöd was ich will, sondern was du willsch, söll gschähe."

43 Da erschient ihm en Engel vom Himmel und stärkt ihn.t

44 Doch er litt solchi Quale, dass er umso flehlicher betet het, und sis Schweiss isch wie Bluetstropfe gsi, wo zur Erde gheied.

45 Won er sich vom Gebet erhobe isch er zu de Jünger gange und het gsäh, dass sie ignickt gsi sind – vor Chummer erschöpft.

46 Er het sie gfragt: "Warum schlafed ihr? Stönd uf und bätet wiiter, damit ihr nöd in Versuchig gratet."

47 Während er no schwätzt, isch uf einisch e Menschemengi da gsi, agführt vu däm Maa namens Judas, eim vu de Zwölf. Er isch uf Jesus zue gange, um ihn mit eme Kuss z begrüesse.

48 Doch Jesus het en gfrögt: "Judas, verratisch de Mensch sohn miteme Kuss?"

49 Wo die wo bi ihm gstande si händ, händ was sich aabahne gfröget hät si: "Herr, söllemer mit dem Schwert zueschlage?"

50 Eine vo dene isch sogar uf de Sklave vom Hohe Priester losgange und het em s'rächte Ohr abgschlosse.

51 Da hät Jesus gredt: "Höret uf!", hät s Ohr berüert und de Sklave gheilt.

52 De hät Jesus d Oberpriester gfröget, d Hauptlüt vo de Tempelwachi und die Ältiste, wo sinetwäge cho sind: "Bin ich en Verbrecher, dass ihr mit Schwerter und Chnüppel aagrückt sind?

53 Wo ich jede Tag bi eu im Tempel gsi bin sind ihr nöd gege mich vorgange. Aber das isch eui Stund und d Macht vo de Finsternis."

54 Dänn händs ihn verhaftet, gfüehrt und händ en is Huus vom Hohe Priester bracht. De Petrus isch aber in einiger Entfernig hinedri gloffe.

55 Mitte im Hof het mer es Füür azündet und de Petrus het sich det zu de Lüt gsetzt.

56 Es Dienschtmeitli, wonen im Schiin vom Füür hockt, hät en gnau aagluegt und gsäit: "Dä Maa isch au mit em zämmä gsi."

57 Doch er stritts ab: "Ich kenn ihn nöd, Frau."

58 Churz drufabe het en öpper andersch gseh und het gmeint: "Du bisch au eine vo dene", wo de Petrus widerspricht: "Nei, Mann, bini nöd."

59 Noch öppe einere Stund het en andere felsefescht behauptet: "Dä Maa isch ganz sicher au mit ihm zäme gsi, denn er isch doch es Galilạ̈er."

60 "Mensch! Ich weiss nöd, wovon du redsch", het de Petrus erwideret, und augeblicklich, während er no gredt het, het en Hahn kräht.

61 Da het sich de Herr umdräit und direkt agluegt, und de Petrus het sich a die Wort erinneret, wo de Herr zu ihm gseit het: "Bevor hütt en Hahn kräht, wirsch du mich drü Mal verlügnet."

62 Er isch use gange und het bitterlich grännt.

63 Die Manne wo Jesus bewachtet händ, händ en jetzt verspotte und händ en gschlage.

64 Sie händ sis Gsicht verhüllt und än immer wieder uufgforderet: "Prophezeie! Wer het dich wohl gschlage?"

65 Und si werfed em no vell anderi Läschterige a de Chopf.

66 Wo s Tag worde isch, isch d'Versammlig vo de Älteschte vom Volk zämme gstande – sowohl Oberpriester als au Schriftglehrti. Mer hät en in Saal vom Sanhedr ịns gfüehrt und verlangt:

67 "Wenn du de Christus bisch, denn segs eus", woruf er entgägnet het: "Selbst wenn ichs eu wür sege, ihr würdets uf kein Fall glaube.

68 Und würd ich eu öppis fröge, würed ihr nöd antworte.

69 Doch de Menschensohn wird ab jetzt a de mächtige Rächte Site Gottes Platz näh."

70 Drufabe hän sie alli gfrogt: "Bisch dü also Gottes Bueb?" Er het antwortet: "Ihr selber sagt, dass ich es bin."

71 Da hends erwideret: "Wozu bruchemer witeri Zügeussage? Mer hends selber us sim Muul ghört."

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 471

Lukas 21 vo 24

 

Lukas 21 vo 24

21:1 Wo de Jesus jetzt uflickt het, het er gseh wie die Riche ihri Gabe i d Schatzchäschte iigwarfe.

2 Dänn hät er beobachtet, wie e bedürftigi Witwe zwei chlini Münze vo ganz gringem Wert iigwarfe,

3 und er seit: "Ich versichere eu, dass die arme Witwe meh iigworfe het als alli andere.

 4 Denn sie hend alli us ihrem Überfluss use Gabe igworfe. Sie degäge het us ihrem Armuet use alles igworfe, was sie zum Läbe gha het."

5 Als später einigi über de Tempel gredet, wien er mit schöne Stei und Wiehgschenkli gschmückt gsi isch,

6 het er gseit: "Es werdet Täg cho, da wird vo dem wo ihr da gsehnd, kein einzige Stei uf em andere bliibed. Alles wird zerstört."

7 Druf hends ihn gfröget: "Lehrer, wenn wird das den passiere, und a welem Zeiche wird mer erkenne, wänns so wiit isch?"

8 Er git zantwort: "Passet uf, dass ihr nöd tüüscht werded. Denn vieli werded unter minem Name ufträte und sage: 'Ich bin', und: 'Di Ziit isch nöch."Lauft ihne nöd naa.

9 Und wenner vo chriege und unrueh ghöred, denn verschreckt nöd. Wil das alles zersch muess passiere, aber s End chunnt no nöd sofort."

10 Wiiter het er zu ihne gseit: "Es Volk wird sich geges andere erhebe und es Landa gäge s andere.

11 Es wird grossi Erdbebe gäh und inere Gegend nach de andere Läbensmittelknappheit und Süüche. Au wird's erschreckendi Ablick gäh und vom Himmel us grossi Zeiche.

12 Doch bevor das alles passiert wird mer gege eu vorgah und eu verfolge, indem mer eu vor Synagoge und in Gfängnis bringt. Wäg mim Name wird mer eu vor Könige und Statthalter stelle.

13 Das wird dezue füehre das ihr als Züg für mich uftretet.

14 Nähme äich in äirem Herze fescht vor, nit im Vorus izüebe, we ihr äich vuteidige den,

15 Denn i wär äich Wort un Wisheit ge, gege de alli äiri Gegner zsämme nit achömme, un däne sie nit widrspreche kenne.

16 Üsserdem wäre ihr sogar vu äire Eltere, Gschwüsterte, Vuwandte un Fründe üsglieferet wäre, un ma wird ä baar vu äich umbringe,

17 und alli mensche werded eu wäg mim name hasse.

18 Doch Eui wird nöd mal es Haar krümmed.

19 Dadurch das ihr usharrt werded ihr eues Lebe rette.

20 Doch wenn ihr Jerusalem vo Heere umlageret gsehnd, denn sind eu drüber im Klara das d Zerstörig vo de Stadt nöch isch.

21 Denn sölled die wo in Judạ̈a sind fanged i d Berge flieh wo i de Stadt sölled usegah und die uf em Land söled nöd inegah,

22 den das isch en ziit wo für grächtigkeit gsorgt wird damit sich alles erfüllt was i de schrifte staht.

23 Wehe de Schwangere un de stilleende Müettere in däne Däg! Denn grossi Not wird iba s Land kumme un Zorn iba des Volk.

24 Sie werded durs Schwert umcho und als Gfangene i alli Länder verschleppt werded, und Jerusalem wird vo de andere Völker vertrette, bis die festgleiti Ziite vo de andere Völker abgloffe sind.

25 Au wird's Zeiche a Sunne, Mond und Stärne gä und uf de Erde Angst und Schrecke under de Völker, will sie wägem tosende Meer und sinere Brandig weder us no es wüsse.

26 Die Mensche werded ohnmächtig werded vor Angst und Erwartig vo dem, was uf die bewohnti Erde zuechunnt, denn d Chraft vom Himmel werded erschütteret.

27 Dänn werded sie de Menschensohn mit Macht und grosser Herrlichkeit inere Wulche cho.

28 Doch wenn das alles afangt, dänn richtet eu uuf und hebed de chopf, dänn eui befreiig isch naah."

29 Aaschlüssend het er en Vergliich brocht: "Achtet auf den Figenbaum und alle anderen Bäum.

30 Wenn sie usschlaged gsehnd ihr selber und wüssed das jetzt de Summer nöch isch.

31 So erkännet au ihr, wenn ihr die Sache gschehnd, dass Gottes Königrich nöch isch.

32 Ich versichere eu: Die Generation wird uf kein Fall vergah bis alles passiert.

33 Himmel und Erde werded vergah, aber mini Wort werded uf kein Fall vergange.

34 Passed aber uf eu uf, demit eues Herz niemals dur zviel Ässe und zviel Trinke und d Sorge vom Läbe schwer belade wird und jener Tag plötzlich, imne Augeblick, über eu chunt

35 wie e Schlinge. Denn er wird über alli cho, wo uf de ganze Erdoberflächi wohned.

36 Blibt also wach und fleht debi ständig damit ihrs schaffed, allem wo gschähe muen z entcho und vorem menschensohn zstah."

37 Tagsüber het Jesus im Tempel glehrt, aber Nachts isch er use gange und het uf em sogenannte Ölberg übernacht.

38 Das ganze Volk isch immer scho früehmorgens zum Tempel gange zum en lose.

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 489

Lukas 20 vo 24

 

Lukas 20 vo 24

20:1 A eim vo de Täg wo er s Volk im Tempel glehrt het und die gueti Botschaft bekannt gmacht het sind d Oberpriester und d Schriftglehrt mit de Ältiste

2 und händ welle wüsse: "Säg eus, mit welem Rächt du das alles tuesch. Wer het dich dezue berechtigt?"

3 Er het erwideret: "Ich han au e Frog an eu. Seit mer:

4 Isch die Taufi gsi wo Johạnnnes duregfüehrt het, vom Himmel oder vo Mensche"

5 Drufabe hän si gmeinsam gfolgt: "Wenn mer säge: 'Vom Himmel', wird er froge: 'Warum händ ihr ihm denn nöd glaubt?'

6 Und wemmer säged: 'Von Menschen' werded eus alli Lüt steinige, denn sie sind überzügt, dass de Johạnes es Prophet gsi isch."

7 Deshalb hends gantwortet, sie wüssed nöd woher sie stammt,

8 woruf de jesus erwidert het: "Dänn säg ich eu au nöd, mit wellem Recht ich das alles tue."

9 Er hät iez en Vergliich brocht und hät zu de Lüüt gsäit: "E Maa hät en Wiiberg pflanzt, hät en a Wiibuure verpackt und reischt für lengeri Ziit wiit wäg.

10 Wo s a de Ziit gsi isch, het er en Sklave zu de Wiibuure gschickt zum sich vo ihne en Teil vo de Truubenerte z gäh. Aber d'Wybuure händ en verprüglet und händ en mit leere Händ weggschickt.

11 De Bsitzer het jedoch en wiitere Sklave ane gschickt. Au ihn verprüglet und hends demüetigt und ihn mit leere Händ weg gschickt.

12 Er het den na ein dritte gschickt, und au ihn verwundet und heten usegworfe.

13 Drufhin het de Wybergbesitzer gseit: 'Was sölli nur mache? Ich wird min Sohn schicke, min gliebte Sohn. Vor ihm werdet sie wohl Respekt ha.'

14 Sobald d'Wiibuure ihn gseh händ, händ sie überleit und zunenand gseit: 'Das isch de Erbe. Los, mir bringed en um, damit s'Erbe eus ghört!'

15 Det werfeds en us em Wiiberg und hend en umbracht. Was wird de Wiibergbesitzer ächt mit ne mache?

16 Er wird cho und die Wybuure töte und de Wybärg andere gä." Wo die Lüt das ghöre händ händ, händs gseit: "Das darf nie gscheh!"

17 Doch er het sie direkt agluegt und gfrögt: "Was bedütet denn das wo i de Schrifte stoht: 'Der Stei wo die Baulüt verworfe hend, de isch zum Haupteckstei worde'?

18 Jede wo uf de stei gheit wird zerschmetteret. Und uf wen dere stei fallt de zermal er."

19 Die Schriftgelehrti und Oberpriester händ en wölle i de gliiche Stund z fasse übercho, will sie gmerkt händ, dass er mit dem Vergliich uf sie aspielt hät. Aber sie hend s'Volk gförchtet.

20 Nachdem sie en genau beobachtet händ, händ sie heimlich Männer zahlt und händ sie zu ihm gschickt. Sie sötted sich als grächt usgeh damit sie ihm mit sine eigene Wort en Fall stelled und ihn denn de Regierig uslifered und de Grichtsbarkeit vom Statthalter chönted übergeh.

21 Die Manne händ en gfröget: "Lehrer, mir wüssed: Was du seisch und lehrsch isch richtig, und du bisch nöd parteiisch, sondern lehrsch wahrheitsgetreu wie mer nachem wille Gottes läbe söll.

22 Isch es richtig dass mir de Cäsar Stüüre zahle, oder nöd?"

23 Doch er het ihri Lischt duregluegt und het erwideret:

24 "Zeigt mir einen Deạr. Wessen Bild und Aufschrift ist darauf?" "Cäsars", händs gantwortet,

25i wo er gseit het: "Denn gänd uf all Fäll de Cäsar zrugg, was de Cäsar ghört, und Gott was Gott ghört."

26 Es het ihne also nöd glanget, ihm mit sine eigene Wort vor de Lüt en Fall z stelle, sondern sie sind gstunke über sini Antwort und schwiege.

27 Doch dänn sind einigi cho Sadduzạ̈er wo ja behaupted es gäb kei Uuferstehig, und händ en gfröget:

28 "Lehrer, Moses hat für uns aufgschrieben: 'Wenn ein Maa stirbt und eine Frau ohne Kind hinterloht, dann soll sein Brüeder die Witwe hürate, um ihm nachkommen zu sichern.'

29 Het emal siebä Brüeder gäh. De ersti hüratet, isch aber chinderlos gstorbe.

30 Also de zweiti gno

31 und denn de dritt sie zur Frau, ja sogar alli siebe hürote, doch alli stärbe chinderlos.

32 Schliesslich isch au d Frau gstorbe.

33 Wasseri Frau wird si jetzt bi de Uferstehig werde? Es sind ja alli siebe mit ihre verhürotet gsi."

34 Jesus het zu ihne gseit: "Die Chind vo dem Weltsystem hürote und werded verhürotet,

35 aber die wo für würdig befunde worde sind das ihne vo dem Weltsystem und d Uuferstehig vo de Tote zuteil wird, hürate nöd und werded nöd verhürotet.

36 Sie chönd au nüm stärbe, denn sie sind wie d'Engel und will sie Chind vo de Uferstehig sind, sind sie Gottes Chind.

37 Aber das die Tote uferweckt werded, het scho Moses i dem Bricht über de Dornbusch düütlich gmacht, wenn er Jehova 'de Gott Abrahams, de Gott Isaaks und de Gott Jakobs' nennt.

38 Er isch nöd en Gott vo de Tote, sondern de Lebende, denn für ihn läbeds all."

39 Druf erwideret einigi vo de Schrift¬gelehrte: "Lehrer, du hesch guet gredet."

40 Sie traut sich nämlich nümm, ihm au nur ei einzigi Frag z stelle.

41 Er aber frögt: "Wie chunnts, dass mer seit, de Christus seg David Sohn?

42 David seit doch selber im Buech vode Psalme: 'Jehova het zu mim Herrn gseit: "Setz dich a mini rächte Siite,

43 bis ich dini Feind als Schemel für dini Füess hange."'

44 David nennt en also Herr. Wieso isch er dänn si Sohn?"

45 Vor de Ohre ali het Jesus denn zu sine Jünger gseit:

46 "Nähmed eu vor de Schriftgelehrte in Acht, wo gern in lange Gwänder umelaufed und es liebed, uf de Marktplätz bsunders grüesst zwerde, wo die vordere Sitz i de Synagoge und die besti Plätz wänd bi Nachtässe,

47 d Witwe um ihren Bsitz bringe und lange Gebete redet zum sich wichtig zmache. Sie werded es herters Urteil übercho."

Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 481

Lukas 19 vo 24

 

Lukas 19 vo 24

19:1 De isch er nach Jẹricho cho und isch dur d'Stadt gange.

2 Het en riiche Oberstüreinhmer namens geh Zachạ̈us.

3 Er het unbedingt wellä gseh wer dä Jesus gsi isch. Doch wäg de vile Lüt ihm das nöd glanget, er isch nämli chli chli gsi.

4 Deshalb isch er es Stück voruus gloffe und het uf en Mulbeerfeigebaum zum en gseh, denn Jesus sött det verbii cho.

5 Wo Jesus die Stell erreicht het, het er zu ihm ufe gluegt und gseit "Zachạ̈us, chum schnell abe denn ich wird hüt Gast i dim Huus si."

6 Sofort klätteret Zachạ̈us abe und het en voller Freud als Gast ufgnoo.

7 Alli wo das beobachtet händ beschwärtet sich: "Er isch im Huus eines Sünder zu Gast!"

8 Doch Zachạ̈us isch ufgschtande und hät zum Herrn gseit: "D'Hälfti vo mim Bsitz gib i de Arme und alles woni vo irgendöppertem erpresst han, erstat ich vierfach."

9 Do hät Jesus gseit: "Hüt isch Rettig über das Huus cho, will au en Bueb Abrahams isch.

10 Denn de Menschensohn isch cho zum sueche und rette was verlore gsi isch."

11 Da sich Jesus i de nöchi vo Jerusalem befunde und sie gmeint hend Gottes Königrich würd sich augeblicklich zeige, het er en wiitere Vergliich brocht:

12 "Ein Maa von vornehmer Herkunft reistiert in es fernes Land zum sich d'Königsmacht z'sichere und dänn zruggkehre.

13 Er het zehn vu sinere Sklave gruefe, het ene 10 Min gä und beuftragt: 'Mached demit Gschäft, bis ich chume.'

14 D Bürger vo sim Land händ en jedoch ghasst und händ en Abordnig hinder ihm här gschickt, wo sett säge: 'Mir wänd dä Maa nöd als euse König ha!'

15 Wo er sich d Königsmacht gsicheret het und schliesslich zruggkehrt het, het er d Sklave gheisse, dene er s Geld geh het zum usefinde was sie erwirtschaftet gha hend.

16 De ersti isch vorgange und het gseit: 'Herr, dini Mine het 10 Min ibrocht.'

17 De Herr hät en lobt: 'Guet gmacht du guete Sklave! Du häsch dich inere sehr chline Sach als treu erwiese, drum söllsch Herr über zehn Städt si.'

18 Denn isch de zweiti cho und het brichtet: 'Herr, dini Mine het 5 Min ibrocht.'

19 Au em het er zuegschickt: 'Du sollst Herr über 5 Städt sein.'

20 Doch de isch en andere cho und gseid: 'Herr, hie isch dini Mine. Ich han sie imene Tuech versteckt ghalte.

21 Denn ich han Angst vor dir gha will du so en strenge Mensch bisch. Du nimmsch dir was nöd hinterleit hesch und erntisch was nöd gset hesch.'

22 Der Herr erwideret: 'Du böse Sklave, ich verurteile dich aufgrund deiner eigen Wort! Du hesch also gwüsst das ich en strenge mensch bin und nimm was ich ned hinterleit han, und ernte was ich ned gset han?

23 Warum häsch mis geld de nöd ufd bank brocht? De hätis wo ich cho bin mit zinse abghobe.'

24 Druf het er gseit zu dene wo debiistande sind: 'Nähmed ihm d Mine weg, und gebed si dem wo die 10 Min het.'

25 Sie entgägnet: 'Herr, er het doch scho 10 Min!' –

26 'Ich säg eu: Jede wo het wird meh übercho. Aber wer nöd het, dem wird selber das wo er het weggno werde.

27 Und jetzt bringt mini Gfinde her wo mich nöd händ wele als König haa und richtet sie vor mine Auge hi.'"

28 Nochdem er das gseit het, het er sin Wäg nach Jerusalem ufe furtgsetzt.

29 Und won er i d nöchi vo Betphạge und Bethạnie am sogenannte Ölberg cho isch, het er zwei Jünger beuftragt:

30 "Gaht i das Dorf, wo mer vo do us gseht. Sobald ier inechömed, werdedder en junge Esel aabunde finde, wo no nie öpper gässe hät. Bindet en los und bringt en her.

31 Wenn aber öpper fragt, warum er ihn losbindet, dänn seit: 'Der Herr braucht ihn.'''

32 Die Beufträg hend sich uf de Wäg gmacht und hend alles so vorgfunde wie ers ihne gseit het.

33 Doch wo sie grad debi gsi sind, s Tier loszbinde, händ d Bsitzer gfröget: "Warum bindet ihr de jung Esel los?"

34 Sie antwortet: "Der Herr braucht ihn."

35 Dänn händ sie de Esel zu Jesus gfüehrt, wäred ihri Obergewänder ufs Tier und händ Jesus ufstiege.

36 Während er die Strooss entlangt, händ d'Lüüt iri Obergewänder vor ihm uf em Bode us breitet.

37 Won er sich de Stross nööch het, wo de Ölberg anefüert het, het under de zahllose Jünger Freud usbroche und sie priese Gott mit luter Stimm weg all dene mächtige Tate, wo sie gseh hei.

38 Sie riefen: "Gesägnet ist der, der als König im Name Jehovas kommt! Frieden im Himmel und Herrlichkeit oben in den Höhen!"

39 Doch einigi Pharisäer us de Mängi protestiert: "Lehrer, wis dini Jünger i ihri Schrank!"

40 Er aber erwideret: "Ich sag euch: Wenn sie stumm bliben, würde die Stei schreie."

41 Wo er sich de Stadt nöcher het und si gseh het, het er über sie gränne

42 und gseit: "Wenn du, ja du, a dem Tag das erchennt hetsch was mit Friede ztue het … aber jetzt isch es vor dine Auge verborge worde.

43 Denn es werded Täg über dich cho, da werded dini Feind en Belagerigsring us Spitzpfähle um dich ume zieh, dich umzingle und vo allne Siite iischlüsse.

44 Sie werdet dich und die Chind i dinere Mitti z Bode schmettere und kein Stei uf em andere loh, will du die Ziit vo dinere Beguetachtig nöd erkennt hesch."

45 Den isch er in Tempel gange und het agfange d Händler vertriibe.

46 Er het gseit: "I de Schrifte stoht: 'Mis Huus wird es Gebetshuus sii', aber ihr hends zunere Räuberhöhli gmacht."

47 Er hät wiiter täglich im Tempel glehrt. Doch d'Oberpriester und d'Schriftglehrti und die füehrende Manne vom Volk händ nach ere Möglichkeit gsuecht, ihn umzbringe,

48 hend aber kei Mittel und Wäge dezue gfunde, will s ganze Volk ständig a sine Lippe anegange isch.