üsi-bible-uf-züridütsch

D Psalme 129 bis 150

Es Lied vo de Uufstiege.

129:1 "Seit meiner Jugend griifen sie mich ständig an"

– jetzt söll Israel rede –,

 2 "sit minere Jugend griifeds mi ständig ah.

Doch sie hend mich nöd besiegt.

 3 Pflüger händ min Rugge pflügt.

Langi Furche händs zoge."

 4 Jehova aber isch grächt.

Er hät d Seile vo de Böse zerschnitte.

 5 Sie werded beschämt dastah und blamiert de Rückzug aaträtte,

Alli wo Zion hasse.

 6 Si werded wie Gras uf de Dächer werded,

das vertrocknet, ehe es ausgrisse wird,

 7 das d Hand vom Schnitter nöd füllt

na die Arme vo dem wo Garbe isammlet.

 8 Die Vorbiighende werded nöd säge:

"Der Sege Jehovas seig uf eu.

Mir seged eu im Name Jehovas."

D Psalme 128 bis 150

Es Lied vo de Uufstiege.

128:1 Glücklich isch jede wo Ehrfurcht vor Jehova het,

wo uf sin Wäg gaht.

 2 Du wirsch ässe wofür dini Händ hert gschaffet händ.

Glücklich wirsch sii und in Wohlstand lebe.

 3 Dini Frau wird wie en fruchtbare Wiischtock sii i dim Huus,

dini Söhn wie Triibe vomene Olivebaum rings um dine Tisch.

 4 Sieh nur! So wird de Maa gsägnet werde,

de Ehrfurcht vor Jehova hät.

 5 Jehova wird dich vo Zion us sege.

Dis ganze Lebe lang muesch gseh, dass es Jerusalem guet goht,

 6 und d'Söhn vo dinere Söhn söllsch gseh.

Friede über Israel!

D Psalme 127 bis 150

Es Lied vo de Ufstiege. Vo Sạlomo.

127:1 Wenn Jehova s Huus nöd baut,

isches umsuscht das d Baulüt hert dra schaffed.

Wänn Jehova d'Stadt nöd bewacht,

isches umsuscht das de Wächter wach bliibt.

 2 Es isch umsuscht das ihr früeh ufstönd,

Das Ihr bis spaat ufblibed,

das ihr eu für eues esse abmüend,

Denn na sorgt fir de, de na liebt, un schenkt ne zue d Schlof.

 3 Söhn sind es Erbe vo Jehova.

Chind sind en Belohnig.

 4 Wie Pfiil i de Hand vomene Starche,

so sind die Söhn wo mer i junge Jahr überchunt.

 5 Glücklich isch de Maa wo sin Chöcher mit ihne füllt.

Si werded nöd beschämt dastah,

Denn sie wäre im Tor mit Feind schwätze.