Richter 5 vo 21

Richter 5 vo 21

5:1 An jedem Tag sind Debọra und Bạrak gsunge, de Sohn Abinọams, das Lied:

 2 "Dass man in Israel das Haar offe treit, dass sich das Volk freiwillig zur Verfüegig stellt, dafür preist Jehova!

 3 Höret zue, ihr Kenige! Schänked mer Ghör, ihr Herrscher! Für Jehova wird i singe, Lieder für Jehova, d Gott Israels.

 4 Jehova, als du vo Sẹir ufbrachsch, als du uszogsch usem Gebiet vo Ẹdom, da het d Erde und Fluete gschtürzt vom Himmel, us de Wulche het s Wasser gstremt.

 5 Berge schmolze vor Jehova, ja de Sịnai vor Jehova, dem Gott Israels.

 6 In de Täg Schạmgars, vom Sohn vo Ạnat, ide Täg Jạels sind d Strosse verlah, Reisendi blibe uf Näbewäge.

 7 Dorfbewohner hets in Israel nüme geh bis ich, Debọra ufstand bis ich ufgstande bin als Muetter in Israel.

 8 Sie händ sich neui Götter suecht; dänn hets Chrieg i de Tore gäh. Weder Schild na Lanze isch z'gseh gsi under 40'000 in Israel.

 9 Mis Herz isch bi de Befehlshaber Israels wo freiwillig uszoge mit em Volk. Preist Jehova!

10 Ihr Ritter uf hellbrune Esle, ihr, de ihr uf ede Teppich hocke, un ihr, de ihr uf de Stross gehn, bedenke:

11 A de Wasserstelle sind die Stimme vo de Wasserschöpfer z'ghöre gsi, dört händs vo Jehovas grächte Tate verzellt, vo de grächte Tate vo sire Dorfbewohner in Israel. Dänn isch s Volk Jehovas zu de Tore gange.

12 Wach uf, wach uf, Debọra! Wach uf, wach uf, sing es Lied!Stehn uf, Bạrak! Führ dini gfangene weg du Sohn Abinọams!

13 Dänn sind alli cho wo übrig gsi sind abe zu de Edle. Jehovas Volk isch abe zu mir zum Kampf gäge d Starke cho.

14 Us Ẹphraim sind die im Tal cho, sie folged dir, o Bẹnjamin, mit dine Schare. Us Mạchir hend d Befehlshaber abundet us Sẹbulon d Awerber vo Soldate zoge.

15 Die Fürstä vo Ịssachar sind bi Debọra gsi, wie Ịssachar, so ischs au Bạrak gsi. Z Fuess isch er in d Talbeni gschickt worde. Im Stamm Rụbe sind Härz igehend erforscht worde.

16 Warum häsch Du Dich zwüsched de zwei Satteltäsche anegsetzt und em Flötespiel für d'Härde zueglost? Im Stamm Rụbe sind Härz igehend erforscht worde.

17 Gịlead isch uf de andere Siite vom Jordan bliebe. Und Dan, werum isch er bi de Schiff bbliebe? Ạscher het tatelos am Ufer vom Meer gsässe und het sini Häfe nöd verlüürt.

18 Sẹbulon isch es Volk gsi, wo sis Läbe riskiert het, au Nạphtali, uf de offene Aahöhe.

19 Könige sind cho und kämpft. Die Könige Kạnaans händ denn in Taanach am Wasser vo Megịddo kämpft. Silber händs nöd erbütet.

20Vom Himmel uskämpft händ d'Sterne vo ihrne Bahne händs gäge Sịser kämpft.

21 Der Wildbach Kịschon die Feinde weggspüelt, der Wildbach aus uralter Zeit, der Wildbach Kịschon. Du hast die Starken verträtten, o meine Seel.

22 Denn händ d Hufe vo de Ross bim wilde Galopp vo sinere Hängst dunneret.

23 'Verflucht Mẹros', het de Engel Jehovas gseit 'ja verfluecht sini Bewohner denn sie sind Jehova nöd z'Hilf cho, sind Jehova nöd z'Hilf cho mit de Starke.'

24 Die geignetschte vo de Fraue isch Jạel, d Frau vom Kenịter Hẹber, sie isch die geignetste vo de Fraue i de Zelte.

25 Er tuet um Wasser, sie het ihm Milch gä. Inere edle, feschtliche Schale het sie geroneni Milch glängt.

26 Mit de Hand griffe si nach em Zeltpflock, mit ire rechte Hand nach em Hammer vom Arbeiter. Sie het uf Sịser iighämmeret, het sin Chopf zerschmetteret und het sini Schläfe durebohrt.

27 Zo irne Füess het er zemme brocht, er isch gheit und isch reglose da gläge. Zu ihrne Füess het er zemme brocht und isch gfloge. Wo er zämmebrach het, isch er gfloge – gschlage worde.

28 Us em Fänschter hät ä Frau gseh, Sịser Mueter hät suechend durs Gitter blickä: 'Wo bliibt dänn sis Chriegswage?' Warum ghört mer de Hufschlag vo sinere Ross nonig?'

29 Die wiisste vo ihrne Edelfraue händ zu ihre gseit, ja au sie sälber wiederholt es ständig:

30 'Sie verteile bestimmt ihri Büüte: es Meitli, zwei Meitli für jede Chrieger, gfärbte Stoff als Büüte für Sịser, gfärbte Stoff als Büüte, es bestickts Gwand, gfärbte Stoff, zwei bestickti Gwänder für de Hals vo de Plünderer.‘

31 O Jehova, so lass all dini Feind umcho. Doch wer dich liebt, söll sie wie die ufghändi Sunne i ihrer Pracht." Und das Land hät 40 Jahr lang Rueh gha.