2.Samuel 11 vo 24

2.Samuel 11 vo 24

11:1 Am Afang des Jahres – in der Zeit, wo die Könige zu ihrne Feldzüg usrücken – beuftragt het David Jọab und seine Männer und das ganze Heer Israels die Ammonịter zu vernichte. Während David in Jerusalem bliebe isch, hend sie Rạbba belageret.

2 Eine Abig isch de David vo sim Bett ufgstande, isch uf em Flachdach vo sim Palast umenand gange und het vo det us e Frau bim Bade gseh. Sie isch sehr schön gsi.

3 David het öpper beuftragt, sich nach ihre z erkundige, und ihm isch brichtet worde: "Es isch Bathsẹba, d Tochter vo Ẹliam. Sie isch mitem Hethịter Urịa verhürotet."

4 David het sie vo Bote loh hole und so isch sie zu ihm cho und er het Beziehige mit ihre gha. (S isch in dr Ziit gsi wo sie sich einere Reinigung unterzoge het.) Nachher isch sie i ihres Huus zrugg gange.

5 Die Frau isch schwanger worde und het David mitteile loh: "Ich erwarte es chind."

6 Do schickte David folgende Nachricht zu Jọab: "Der Hethịter Urịa söll zu mir cho." Also het Jọab ihn zu David gschickt.

7 Als Urịa itroffe het sich David erkundigt, wie es Jọab isch, was die Truppe gmacht hend und wies um de Chrieg gstande isch.

8 Dänn hät de David ihn uf gforderet: "Gang hei und ruh dich us." Als Urịa de Palast verlührt het de König ihm no es Höflichkeitsgschänkli noche gschickt.

9 Doch Urịa isch nöd in sis Huus gange, sondern hät zäme mit allne andere Diener vom Chönig am Palasteigang übernachtet.

10 David isch mitteilt worde: "Urịa isch nöd hei gange" Drufhin het de David Urịa gfrögt: "Du bisch doch grad vonere Reis zruggkehrt. Warum bisch nöd hei gange?"

11 Urịa het David gantwortet: "D Bundeslade und die Männer Israels und Judas sind in Zelte unterbrocht und min Herr Jọab und sini Lüüt lagered ufem offene Gländ. Und do söll ich hei gah, ässe und trinke und mich zu minere Frau legge? So wohr du lebsch und atmisch: Das wird ich nöd tue!"

12 Do het de David zu Urịa gseit: "Bliib au hüt do, morn schicki di wäg." Also isch Urịa a däm bliebe und am folgende Tag in Jerusalem.

13 David hät en dänn iihgläse, bi ihm z esse und z trinke, und hät en betrunke. Doch Urịa isch am Abig nöd hei gangä sondern hät si Schlafplatz bi dä Diener vom Chönig iignoh.

14 Am Morge het de David en Brief an Jọab gschriebe und en dur Urịa überbringe loh.

15 I dem Brief het er gschribe: "Stellt Urịa i die vorderschte Reihe, wo de Kampf am heftigschte tobt. Ziehed Eui dänn hinder ihm zrugg, damit er tödlich troffe wird."

16 Jọab het d'Stadt genau beobachtet gha und het Urịa ane Stell gstellt wo er gwüsst het, dass es det starki Chrieger gäh het.

17 Als d Manne vo de Stadt use cho sind und gege Jọab kämpft hend, sind einigi vo de Männer David gfalle. Au de Hethịter Urịa isch unter de Gfallene gsi.

18 Jọab informierti David dänn übers ganze Chriegsgschehe.

19 Er wies de Bote a: "Wenn du em König alles über de Chrieg gschilderet häsch,

20 wird er villicht hässig und seit: 'Warum müessted ihr so nöch a de Stadt kämpfe? Isch euch denn nöd klar gsi, dass sie vu de Muur abeschüsse?

21 Wer het den Abimẹlech, de Sohn Jerubbẹscheth, tötet? Ischs nöd e Frau gsi wo in Tẹbez en obere Mühlstei vo de Muur uf ihn abegworfe het, sodass er gstorbe isch? Warum händ ihr so dicht a d'Muur müesse anegah?"Säg den: 'Auch dein Diener Urịa, der Hethịter, ist umgekommen.'"

22 De Bote het sich uf gmacht und het de David alles brichtet wo de Jọab ihm uftreit het.

23 De het er de David no gmolde: "Ihre Männer sind eus überlege gsi und hend uf offenem Feld gege eus vor grückt, aber mir händs bis zum Iigang vom Stadtor zrugg drängt.

24 Denn hend d Bogeschütz vo de Muur abe gschosse, und einigi vo de Manne vom König sind tötet worde, au din Diener Urịa, de Hethịter."

25 Do het de David zum Bote gseit: "Richti Jọab us: 'Nimm die Sach nöd so schwer, denn das Schwert frisst mal de einte, mal de anderne. Verstärk de Kampf geg d Stadt und erobere sie.' Und mach ihm Muet!'

26 Als Urịas Frau vom Tod vo ihrem Maa erfahre het, het sie um ihn trout.

27 Noch de Truurziit het sie sofort in sis Huus gloh. Sie isch sini Frau worde und het ihm en Bueb gä. Doch was David gmacht het, het d Jehova ganz gfalle und gar nöd gfalle.