2.Chronika 32 vo 36

2.Chronika 32 vo 36

32:1 Nochdem Hiskịa das alles treu usgfüehrt het, het de König Sạnherib vo Assyrie in Juda iigfloge. Er het die befestigte Schtädt belageret – fest entschlosse, sie izneh.

2 Als Hiskịa het gseh, dass Sạnherib mit Kriegsabsichte ufem Weg nach Jerusalem gsi isch,

3 het er nach Beratig mit sine füehrende Männer und sine Krieger beschlosse, d Quelle usserhalb vo de Stadt z verstopfe. Si hend sis Vorhabe unterstützt.

 4 Es sind vill Lüt zämegholt worde und sie hend alli Quelle und de Wasserlauf verstopft wo durs Land gfüehrt het. Sie hend gseit "Wieso sollen die Könige vo Assyrien viel Wasser finden wenn sie kommen?"

5 Hiskịa het sich entschlosse dran, die iigrisseni Muur komplett wieder ufbaue und Türm druf z'errichte. Use umme isch er e zweiti Muur zoge. Er het au de Walla vo de Stadt David us besseret und het e Mengi Waffe und Schilde afründe loh.

6 Dänn hät er Militäroberschte übers Volk iigstellt und all uf em öffentliche Platz am Stadtor zämmechoo. Er hät si aagspornet:

7 "Seid muetig und stark. Het kei Angst und gratet nöd in Panik vo Assyrie und sim grosse Heer. Uf eusere Siite sind meh als uf sinere Siite.

8 Er chan sich nur uf d Chraft vo Mensche stütze, aber mir hend euse Gott Jehova uf eusere Siite. Er hilft eus und kämpft für eus i de Schlacht."Damit hät de König Hiskịa vom Juda em Volk Muet gmacht.

9 König Sạnherib vo Assyrien, wo sich mit sinere gsamte Riichsmacht vor Lạchischi befunde hät, hät dänn Abgsandte nach Jerusalem zum König Hiskịa vo Juda und de Judạ̈ern i de Stadt gschickt und ene usrichte loh:

10 "Das sagt König Sạnherib von Assyrien: 'Woruf vertraued ihr, dass ihr in Jerusalem bliebed, wo es doch belageret isch?

11 Führed eu Hiskịa nöd id Irre wenn er eu ireded: "Jehova, euse Gott, wird eus us de Hand vom Chönig vo Assyrie rette"? Am Endi werded ihr verhungere und verdurschte.

12i Ischs nöd grad Hiskịa gsi, wo d Höhe und Altären eure Gottes besitigt und dänn zu Juda und Jerusalem gseit hät: "Ihr sötted eu nur vor emene einzige Altar verbüüte und nur druf eui Opfer in Rauch ufgah"?

13 Wüssed ihr denn nöd, was ich und mini Vorfahre mit allne Völker in de andere Länder gmacht hend? Hend ihres Götter ihres Land öppe us minere Hand chöne befreie?

14 Keine vo de Götter vo de Völker, wo vo mine Vorfahre restlos vernichtet worde sind, het sis Volk us minere Hand chöne rette. Wieso sötts eure Gott chönne?

15 Lönd euch vom Hiskịa nöd so tüsche und id Irre füehre! Glaubt ihm nöd. Bisher hät kein Gott irgend es Volk oder Königrich us minere Hand und us de Hand vo minere Vorfahre chöne rette. Dänn chan euri Gott doch no viel weniger!

16 Sini Männer händ wiiter über Jehova, dä wahre Gott, und sin Diener Hiskịa gspottet.

17 Au schribt er Brief, in däne er Jehova, d Gott Israels, beleidigt und agrifft. Drin isch gstande: "Die Götter der Völker in andere Länder händ ihres Volk nöd us minere Hand chöne rette. Genauso wenig wird Hiskịas Gott sein Volk aus meiner Hand retten."

18 Ständig rüefe sie de Lüüt vo Jerusalem, wo uf de Muur gstande sind, in de Sproch vo de Jude luut zue. Sie hends welle in Angst und Schrecke versetze zum chöne d Stadt iineh.

19 Sie händ geg de Gott Jerusalems genauso gredt wie gege die vo Mensche gmachte Götter vo de andere Völker us de Erde.

20 König Hiskịa und de Prophet Jesaja de Sohn vo Ạmoz, bätte deswege aber immer wieder und schreie zum Himmel um Hilf.

21 Da het Jehova en Engel gschickt und het sämtlichi tapfere Chrieger, Führer und Oberste im Lager vom König vo Assyrie gmacht. De het mit Schimpf und Schand i sis Land zrugg gchährt. Won er spöter in de Tempel vo sim Gott isch, händ en siini eigene Söhn mit em Schwert umbrocht.

22 So rettet Jehova Hiskịa und d Iwohner vo Jerusalem us de Hand vom Assyrerkönig Sạnherib und allne andere und het defür gsorgt, dass sie ringsum Rueh gha hend.

23 Viel bracht hend Gabe für Jehova nach Jerusalem und kostbari Gschänk für de König Hiskịa vo Juda. Alli Völker händ vo do a Hochachtig vor ihm gha.

24 Zu dere Ziit isch Hiskịa todkrank worde. Er bätet zu Jehova, wo ihn denn erhört het und ihm es Zeiche gäh het.

25 Hiskịa isch jedoch für das Gueti gsi, won er gläbt het, nöd dankbar. Sis Herz isch iberheblich worde, sodass Gott uf ihn und uf Juda und Jerusalem zornig worde isch.

26 Hiskịa demüetigt sich jedoch, will sis Härz überheblich gsi isch – er und d Iwohner vo Jerusalem. Drum het sie Jehovas Zorn nöd zur Ziit Hiskịas troffe.

27 Hiskịa hets schliesslich zu grossem Richtum bracht und Herrlichkeit. Er het Hüüser baut zum Ufbewahre vo Silber, Gold, kostbare Stei, Balsamöl, Schilde und allne andere wertvolle Gegeständ,

28 usserdem Vorratsräum für de Ertrag a Getreide, neue Wy und Öl sowie Ställ für all die verschidene Arte Vieh und Ställ für d Herde.

29 Er het au Städt für sich baut und het en Mengi Vieh, Kleinvieh- und Grossviehherde erwartet, denn Gott het em sehr viel Bsitz geh.

30 Hiskịa isch es au gsi wo de obere Ustritt vo de Gịhonquelle zueschüttet het und s'Wasser nach Weste zu de Stadt David abgleitet het. Alles was Hiskịa het gmacht, glanget.

31 Wo die Fürstä vo Babylon Abgsandti zu ihm gschickt händ, um sich nach em Zeiche z erkundige, wo im Land gseh gsi isch, hät en de wahri Gott jedoch sich selber überlah. Er het en welle uf d'Prob stelle und gseh wie's i sim Herz usgseh het.

32 Alles Wiiteri über die Gschicht Hiskịas und was er us loyaler Liebi ta het, staht i de Vision vom Prophet Jesaja, vom Bueb vo Ạmoz, im "Buech der Könige von Juda und Israel".

33 Schliesslich gstorbe Hiskịa und mer hät en am Uufgang zu de Grabschtätte vo de Söhn David begraubt. Ganz Juda un d Iwohner vu Jerusalem erwiese nem bi sinem Dod Ehre. Nach ihm isch si Sohn Manạsse König worde.