1.Samuel 9 vo 31

1.Samuel 9 vo 31

9:1 Im Stamm Bẹnjamin häts en Maa namens gä Kisch, Sohn vo Ạbiël, Sohn vo Zẹror, Sohn vo Bẹchorath, Sohn vo Aphịach – en Benjaminịter und en sehr riche Maa.

2 Er het en Sohn gha mit Name Saul wo jung und guet ussehend gsi isch - kein Israelit het besser usgseh als er. Usserdem ischer so gross gsi, dass ihm die andere nur bis zur Schulter langed.

3 Eis Dag liefed Esel weg, wo de Sauls Vatter Kisch ghört händ. Do hät er zu sim Sohn Saul gseit: "Nimm bitte en Diener mit und mach dich uf d Suechi nach de Esle."

4 Sie sind durs Bergland vo Ẹphraim zoge und durs Land Schalịscha, händ sie jedoch nöd gfunde. Dänn händs s Land Schaalim duregschtriffe, aber au dät sind d Esel nöd gsi. Sie hend s'ganze Land vo de Benjaminịter durequert, ohni sie z'finde.

5 Schliesslich sind sie is Land Zuph, und de Saul het zum Diener gseit, wo bi ihm gsi isch: "Chum mir gönd wieder zrugg, suscht macht sich min Vater meh Sorge um eus als um d Esel."

6 Aber de Diener erwideret: "Sieh mal, i dere Stadt gits doch en Maa Gottes wo höches Asehe gnüssed, und alles was er seit, trifft garantiert ii. Chum mir gönd det ane, villicht chan er eus sege weli Weg mir sölled näh."

7 Do het dr Saul si Diener gfrogt: "Was chömmer em Maa denn mitbringe, wemmer zu ihm gönd? I eusne Täsche isch keis Brot. Mir hend nünt, was mir am Maa vom wahre Gott schenke chöntet. Oder händ mir no öppis?"

8 De Diener het Saul antwortet: "Hier! Ich ha en Viertelschekel Silber i de Hand. De gib ich em Maa vum wahre Gott und er wird eus de Wäg säge."

9 (Wenn früener in Israel öppert Gott befroge het welle, het er gsait: "Kommt, wir gehen zum Seher." Denn die hütige Prophete hän früener Seher gheisse.)

10 Saul het zu sim Diener gseit: "Was du da seisch isch guet. Lass uns goh." Und so sinds in d Schtadt gange, wo sich de Maa vom wahre Gott ufghört.

11 Ufem Weg, wo zu de Stadt ufeifüehrt, hends es paar Meitli troffe, wo grad use cho sind zum Wasser zschöpfe. Si hend d Meitli gfröget: "Isch de Seher do?",

12 wo's antwortet händ: "Ja, da vorne. Geil dich! Er isch hüt id Stadt cho, will d Lüüt hüt uf de Höchi opfered.

13 Sobald ihr id Stadt chömed, werded ihr ihn finde, bevor er zu de Höchi ufegaht zum esse. D'Lüüt fanget erscht a esse, wenn er da isch - er segnet nämli s'Opfer. Erscht nochher dörfed d'Iiglade ässe. Gönd sofort ufe und ihr werdet en finde."

14 Also sinds zur Stadt ufe gange. Ufem Weg zur Stadtmitte isch ene Samuel entgägecho, wo zur Höchi unterwägs gsi isch.

15 Am Tag, bevor de Saul cho isch, het Jehova zu Samuel gseit:

16 "Morgen um die Zit werd ich en Maa usem Land Bẹnjamin zu dir schicke. Salbe ihn zum Führer über mein Volk Israel. Er wird mis Volk us de Hand vo de Philịster rette, denn ich han s Elend vo mim Volk gseh und ihri Schreie sind zu mir drunge."

17 Wo de Samuel Saul het gseh, het em Jehova teilt mit: "Das isch de Maa, wo ich dir gseit han: 'Er isches, wo mis Volk regiere wird.

18 Mitte im Tor isch de Saul zuegange uf Samuel und het en gfrögt: "Chasch du mir bitte säge, wo das Huus vom Seeher isch?"

19 Samuel het Saul gantwortet: "Ich bin der See. Gang vor mir her zur Höchi ueche und ihr werded hüt mit mir esse. Morge früeh lahni dich denn wiiterzieh, und ich säg dir alles, wo du wetsch wüsse.

20 Über die Esel wo vor drü Täg verschwunde sind bruchsch der kei Sorge z mache. Sie sind gfunde worde. Usserdem ghört dir und em ganze Huus vo dim Vater doch eh alles Wertvolle in Israel."

21 Saul erwideret: "Bin ich nicht ein Benjaminịter und komm aus dem kleinsten Stamm Israels? Isch mini Familie nöd die unbedütendschte aller Familie vom Stamme Bẹnjamin? Warum sagst du also so etwas zu mir?"

22 Samuel hät Saul gno und i dine Diener dänn mit in Speisesaal und hät sie am obere Endi vo de Gladeplatz näh lo. Es sind öppe 30 Maa aawesend gsi.

23 Samuel bat den Koch: "Bring das Stück, wo ich dir geh han und vo dem ich dir gseit han: 'Stell es bisite.'"

24 Do het de Koch d Chöle uf samt allem treit, wo dra gsi isch, und sie het de Saul vorgsetzt. Samuel hät gseit: "Das zurückgelegte Stück isch dir serviert worde. Iss nur! Es isch für dich biisitegleit worde, will ich Bscheid geh han: 'Ich habe Gäste eingeladen.'''''' A dem Tag hed de Saul also mit Samuel.

25 Aaschlüssend sinds vo de Höcher zu de Stadt abe gange und ufem Huusdach hät de Samuel wiiter mit em Saul gredt.

26 Am nächste Tag sinds früeh ufgstande, und im Morgegraue het de Samuel Saul uf em Huusdach zue gredet: "Mach dich parat, damit ich mich vo Dir verabschiede chan." Do het sich de Saul fertig gmacht und isch mit Samuel usecho.

27 Uf em Wäg abe zum Stadtrand hät Samuel zum Saul gmäint: "Sag em Diener, er söll scho mal vorgah", wo de Diener voruusgange isch. "Aber du, bliib jetzt stah damit ich dir Gottes Botschaft mitteile chan."