1.Samuel 22 vo 31

1.Samuel 22 vo 31

22:1 David isch also vo det wäggange und floh id Höhli vom Adụllam. Wo siini Brüedere und s ganze Huus vo sim Vater devo erfahred, händ sie sich uf de Wäg zu ihm gmacht.

2 Au bi ihm hend sich bi ihm alli sammlet, wo in schwierigkeite gsteckt oder schulde gha hend oder verbitteret gsi sind, und er isch ihre ahführer worde. Schliesslich sind um die 400 Maa bi ihm gsi.

3 Später isch David vo det uf Mịzpe in Mọab gange und hät zum König vo Mọab gseit: "Lass bitte mein Vater und meine Mutter bei euch wohnen, bis ich weiss, was Gott für mich tun wird."

4 Also het er sie bim König vo Mọab gloh, und sie sind det die ganz Ziit blibe wo sich de David i sinere Bergfestig ufghalte het.

5 Eines Tages hat de Prophet Gade zu David gesagt: "Bleib nicht in der Bergfestung, sondern geh in das Land Juda.". Und so isch David vo det us in Wald Hẹreth gange.

6 Wo de Saul erfahre isch, dass mer de David und sini Männer uufgspürt hät, hät er grad mit sim Speer i de Hand in Gịbea uf de Höchi under de Tamariske ghocket, und all sini Manne sind um ihn ume posted worde.

7 "Höred bitte zue, ihr Benjaminịter!", het de Saul zu de Manne um ihn ume gseit. "Wird de Sohn Ịsaïs eu allne Felder und Wiigärte gä - so wie ich? Werd er eu all als obersti vo tuusigschafte und vo hundertschafte isetze?

8 Ihr hend eu all geg mich verschwore! Keine het mich informiert dass min eigene Sohn en Bund mit em Sohn Ịsaïs gschlosse het! Keine vo euch het Mitleid mit mir und informiert mich drüber, dass min eigene Sohn min eigene Diener ufghetzt het, mich usem Hinterhalt aazgriife, wies jetzt de Fall isch.“

9 Da het sich de Dọeg gmeldet, de Edomter wo det d Manne Sauls unter sich gha het: "Ich ha gseh, wie de Sohn Ịsaïs nach Nob zu Ahimẹlech, em Sohn Ạhitubs, cho isch.

10 Ahimẹlech het Jehova für ihn befragt und ihn mit Proviant versorgt. Sogar s Schwert vom Philịster Gọliath het er ihm gä."

11 Augeblicklich het de König de Prieschter gloh Ahimẹlech, Sohn vo Ạhitub, us Nob hole zäme mit allne Priester usem Huus vo dem Vater. Sie sind alli cho zum König.

12 de Saul het jetzt gseit: "Hör bitte zu, du Sohn Ạhitub!" – "Hier bini, min Herr."

13 "Warum hender eu geg mich verschwore, du und de Sohn Ịsaïs?", het de Saul vo ihm welle wüsse. "Du hesch em Brot und en Schwert gäh und hesch Gott für ihn befrogt! Und jetzt kämpft er gege mich und luuret mir uf wie mer hüt gseht."

14 Da het de Ahimẹlich em König gantwortet: "Wer unter allne dine Diener isch so vertrauenswürdig wie David? Er isch de Schwiegersohn vom König und en Aführer vo dinere Leibwach und isch gachtet i dim Huus.

15 Es isch doch hüt nöd s'erste mal gsi, wo ich Gott für ihn befragt han. Was Du da seisch, isch für mich undenkbar! O min König, leg mer und em ganze Huus vo mim Vater nüd zur Last! Ich, din Diener, han vo alldem ned s Gringschte gwüsst."

16 De König aber het gseit: "Du muesch sterbe, Ahimẹlech, du samt em ganze Huus vo dim Vater!"

17 Also bfahl er de um ihn posted wache: "Los, tötet die Priester Jehovas, denn sie hend sich uf d'Site David gstellt! Sie hend gwüsst, dass er uf de Flucht gsi isch, und hend mich nöd informiert!" Doch d Manne vom König händ sich weigeret, iri Hand gäge d Priester Jehovas z erhebe und sich uf sie stürze.

18 Da het de König zu Dọeg gseit: "Los, stürz du dich uf d Priester!", und de Dọeg, de Edomịter, isch sofort uf d Prieschter zuegange, isch über sie her gheit und het a dem Tag 85 Männer umbrocht, wo es Ẹphod us Line treit hend.

19 Er het au d'Prieschterstadt Nob em Schwert – Männer und Fraue, Chind und Säuglinge, Stiere, Esel und Schoof sind dur s'Schwert gschtorbe.

20 Nur en einzige Sohn vo Ahimẹlech, em Sohn Ạhitubs, däm si Name Ạbjathary isch entcho und floh zu David cho zum sich aschlüsse.

21 Ạbjathar het David teilt mit: "Saul hat die Priester Jehovas tötet!"

22 Do het de David zu Ạbjathar gseit: "A dem Tag wo ich Dọeg, de Edomịter wo gseh han, hani gwüsst dass er Saul mit Sicherheit alles verratä würd. Ich persönlich bin verantwortlich für de Tod jedes einzelne usem Huus vo dim Vater.

23 Blib bi mir! Han kei Angst, denn wer's uf dis Läbe abgseh hät, häts au uf mis Läbe abgseh. Du stahsch unter mim Schutz."