1.Samuel 16 vo 31

1.Samuel 16 vo 31

16:1 Schliesslich het Jehova zu Samuel gseit: "Wie lange bist du noch um Saul trauern wo ich doch nicht will, dass er König vo Israel bliebt? Füll dis Ölhorn und gang. Ich schick dich zu dem Bethlehemịter Ịsaï, denn ich han mer under sinere Söhn en als König userwählt."

2 Aber de Samuel hät gseit: "Wie chani det ane gah? Wänn de Saul das erfahrt bringt er mich um", wo Jehova erwideret hät: "Nimm e jungi Chue mit und säg: 'Ich bin cho zum Jehova es Opfer darzbringe.‘

3 Lade Ịsaï zum Opfer ii, und ich wird dich wüsse lah was du sellsch tue. Salbi für mich dä wo ich benenn."

4 Samuel gmacht het, was Jehova gseit het. Wo er nach Bẹthlehem cho isch, händ ihm die Ältiste vo de Stadt zitternd begägnet und welle wüsse: "Bedütet din Kommen Frieden?"

5 Er hät antwortet: "Es bedütet Frieden. Ich bin cho zum Jehova z opfere. Heiliget eu und chunt mit mir zum Opfer." Dänn hät er Ịsaï und sini Söhn gheiliget und hät sie zum Opfer grüert.

6 Wo si inecho und er Ẹliab gseh het, het er gseit: "Das isch bestimmt de Gsalbte Jehovas."

7 Aber Jehova hät zu Samuel gseit: "Achti nöd uf sis Uusgseh und sine höche Wuchs, ich han en scho abglehnt. Denn Gott gseht die Sache nöd so wie de Mensch, will de Mensch nur das gseht wo vor de Auge erschiint, doch Jehova sieht ins Herz."

8 Ịsaï rüeft dänn Abinạdab und hät en a Samuel verbiigah lah. "Au ihn hät Jehova nöd userwählt", hät samuel gseit.

9 Als nächsts stellt Ịsaï ihm Schạman vor, aber de Samuel hät gseit: "Au ihn hät Jehova nöd userwählt."

10 So loss Ịsaï siibed sinere Söhn an ihm verbii gah, doch Samuel hät zue Ịsaï: "Keine vo ihnen hät Jehova userwählt."

11 Schliesslich het Samuel gfröget: "Sind das all deine Söhn?" "Der jüngste fehlt no", het gantwortet Ịsaï, "er weidet die Schöfli." Do het en Samuel gforderet: "Lass ihn hollen. Mir setzed eus erst zum Esse ane, wenn er cho isch."

12 Also het er nen hole un het nen inekockt. Er isch vu rötlicher Farb gsi, het schöni Auge gha und isch guet usgsend gsi. Jehova sait: "Stehn uf und salb nen, denn er isch's!"

13 Samuel hät s Ölhor gno und hät en vor de Auge vo sinere Brüeder ghockt. Vo dem Tag hät de Geist Jehovas in David gführt. Aaschlüssend hät sich Samuel uf de Wäg nach Rạma gmacht.

14 De Geischt Jehovas vom Saul gwichä gsi und än schlächte Geischt vo Jehova us hät en plagiert.

15 Sauls Diener hend zu ihm gseit: "Wie du gsehsch plaget dich en schlechte Geist wo vo Gott chummt.

16 Herr, bitte beuftrag dini Diener wo vor dir sind en guete Harfespieler zsueche. Immer wenn de vo Gott chummt schlechti Geist dich überfallt, lahsch dir chli vorspiele, und de wirsch dich besser fühle."

17 Also het de Saul sini Diener uufgforderet: "Bitte suechet mer öpper wo guet chan spiele und bringet en her"

18 Eine vo de Diener het gseit: "Ich han beobachtet, dass en Sohn vom Bethlehemịter Ịsaï guet spiele chan. Usserdem ischer en tapfer, starche chrieger. Er chan guet rede, gseht guet us und Jehova isch uf sinere Siite."

19 Saul loo Ịsaï dur Bote uusrichte: "Schick mer din Sohn David wo bi de Schoof isch."

20 Da packt Ịsaï Brot, en Läderbütel voll Wii und e jungi Geiss uf en Esel und het sin Sohn David demit z Saul gschickt.

21 So isch David zum Saul cho und het ihm dient. Dr Saul het ihn sehr lieb gwunne und er isch si Waffeträger worde.

22 saul schickt Ịsaï d'nachricht: "Bitte lass David in meinem Dienst blieben, denn ich finde Gfallen an ihm."

23 Immer wenn vo Gott us en schlächte Geist über Saul cho isch, het de David d Harfe gno und ihm öppis vor gspielt. Das hät Saul Erliechterig bracht, er hät sich besser gfühlt und de schlächti Geist sich vo ihm.