1.Moses 33 vo 50

1.Moses 33 vo 50

33:1 Als Jakob uufblickt und Ẹsau mit 400 Männer cho het, het er d Chind uf Lẹa, Rahel und die beide Dienerinne verteilt.

2 Er het die Dienerinne mit ihrne Chind vorher ane gstellt,c den sind Lẹa und ihri Chind und Hinter Rahele und de Joseph cho.

3 Er selber isch voruus gange, und während er sich sim Brüeder nöcher het, het er sich siebemol bis zur Erde verbüted.

4 Ẹsau isch ihm entgäge gloffe, umarme und küsst ihn, und sie bringed in Träne us.

5 Wo er ufegseh het und sis Blick uf d Fraue und d Chind isch gfrögt het er: "Wen hesch du da bi dir?" Jakob gantwortet: "Das sind d chind wo Gott mir, dim Diener, i sinere Güte gschenkt het."

6 Druf sind die Dienerinne mit ihrne Chind nöcher cho und händ sich verbüüted.

7 Dänn sind au de Lẹa und ihri Chind cho und verbüüted sich. Schliesslich isch de Joseph mit Rahel nooch gange und sie verbüüted sich.

8 Ẹsau het gfrögt: "Was hesch du mit de Lüt und de Tier vor wo ich begägnet bin?" Jakob erklärt: "Ich han dich welle demit fründlich stimme, min Herr."

9 Da het Ẹsau: "Ich bsitze sehr viel, min Brüeder. Phalt was dir ghört."

10 Jakob gwehrt jedoch ab: "Nei, bitte. Wänni i dinere Gunst stah dänn nimm mis Gschänkli vo mir aa. Ich has mitbracht, damit ich dis Gsicht gseh chan. Und wo ich diis Gsicht gseh han, isch es gsi, als het ich Gottes Gsicht gseh, denn du hesch mich wohlwollend empfange.

11 Nimm bitte das Gschänkli wo mer dir bracht het. Gott isch so guet gsi zu mer und ich han alles was ich bruche." Jakob het en so lang drängt bis ers agnoh het.

12 Spöter het gseit Ẹsau: "Chum mir breched uf und ziehnd wiiter. Lah mich vorusgah."

13 Jakob erwideret aber: "Mein Herr, wie du weisst, sind die Kinder noch zart. Usserdem hani Schoof und Rinder, wo ihri Junge süüged. Wenn sie en Tag zschnell triibe werdet, stirbt die ganz Herde.

14 Min Herr, zieh bitte dim Diener voruus. Ich wird mich nach em Tempo vo de Tier und de Chind richte und langsamer witerzieh bis ich zu dir, mim Herr, uf Sẹir chum."

15 Ẹsau isch den vorgschlage: "Bitte - ich möcht dir einige vo mine Lüt dassen." Doch Jakob het gseit: "Wozu das? Schänk mer nur dini Gunst, min Herr."

16 Da het sich Ẹsau no am gliiche Tag uf de Rückweg uf Sẹir gmacht.

17 Jakob het nach Sụkkoth Det het er sich es Huus und Unterständ für sini Herde baut. Drum het er de Ort Sụkoth gnennt.

18 Schliesslich isch Jakob uf sinere Reis vom Pạdan-Ạram wohlbehalte nach Sịchem im Land Kạnaan und het sin Lager i de nöchi vo de Stadt uufgschlage.

19 Denn het er für 100 Gäldstück es Stück Land vo de Söhn Hạmor, em Vater vo Sịchem kauft, und het sis Zelt druff gstellt.

20 Er het det en Altar errichtet und het en "Gott, de Gott Israels" nennt.