1.Moses 29 vo 50

1.Moses 29 vo 50

29:1 Nochane hät Jakob wieder uufbrocht und reischt witer is Land vo de Bewohner vom Oschte.

2 Dänn hät er uf em freie Fäld en Brunne gseh wo drei Schoofherde glageret händ. A dem Brunne sind gwöhnlich d Herde tränkt worde. Uf de Öffnig vom Brunne isch en grosse Stei gläge.

3 Wenn mer alli Herde zämetriibe het, isch de Stei vo de Brunneöffnig weggrollt worde, damit d Tier hend chönne tränkt werde. Danach isch de Stei wieder a sin Platz uf em Brunne cho.

4 Jakob het d Hirte gfrogt: "Mini Brüedere, woher chumt ier?" "Mir sind us Hạran", händs gseit.

5 "Kennt ihr Lạban, de Enkel vo Nạhor?", wollte Jakob wüsse. "De kennemer", händ sie gantwortet.

6 "Gaht's ihm guet?", het er sich erkundet. Sie händ gseit: "Es goot ihm guet. Und do chunt sini Tochter Raheld mit de Schoof."

7 drufabe het er gmeint: "Es isch no zmitzt am Tag und nöd d'Zit zum d'Härde zämetriibe. Tränkt d'Schöfli, und dänn goot und lönd si frässe."

8 Da händs erchlärt: "Das dörfemer nöd. Erst müend alli Herde zämetribe werde und de Stei muess vo de Brunneöffnig weggrollt werde. Denn chömmer d Schöfli tränke."

9 Während er no mit ihne gredt het isch Rahel mit de Schöfli vo ihrem Vater cho, denn sie isch e Hirtin gsi.

10 Als Jakob Rahel, d Tochter Lạbans, vom Bruder vo sinere Muetter, mit Lạbans Schoofä het gseh, isch er sofort zum Brunne gange, het de Stei vo de Öffnig weggrollt und d Schoof Lạbans, em Brüeder vo sinere Muetter tränkt. 11 Dänn hät jakob Rahel küsst und hät luut afa gränne.

12 Jakob het dr Rahel verzellt, er seg en Verwandte vo ihrem Vater, de Sohn vo Rebẹkka. Do isch sie losgloffe und hets ihrem Vater brichtet.

13 Sobald Lạban het ghört, dass de Jakob, de Sohn vo sinere Schwöschter, do isch er ihm entgegege gwilnt. Er het umarme und het ihn küsst und ihn mit hei gno. Und Jakob het agfange, Lạban vo allem z verzelle.

14 Lạban het zue ihm gseit: "Du bisch tatsächlich mi bluetsverwandter." Do isch er en ganze Monet bi ihm bliebe.

15 Lạban hät dänn zu Jakob gseit: "Du söllsch nöd um mich schaffe, nur will du min Verwandter bisch. Seg mer wasd als Lohn willsch ha."

16 Lạban jz het zwei Töchter gha. De Name vo de ältere isch Lẹa gsi, die jüngeri het Rahel gheisse.

17 Lẹas Auge händ jedoch kei Glanz gha, während Rahel e sehr hübschi, attraktivi Frau worde isch.

18 Jakob het sich in Rahel verliebt. Drum het er gseit: "Ich bin parat, dir siebe Jahre für dini jüngeri Tochter Rahel zu diene."

19 Druf antwortet Lạban: "Ich gib sie besser dir als ein andere Maa. Bleib bei mir."

20 Jakob dient siebä Jahr für Rahel, doch will er sie liebt het, erschiineds ihm nur wie es paar Täg.

21 Jakob gseit hät dänn zu Lạban: "Die Zeit ist um. Gib mir jetzt meine Frau, damit ich Beziehungen mit ihre kann."

22 Da het Lạban alli Lüt us em Ort zämecho und het es Fäscht verastaltet.

23 Am Abig het er jedoch sini Tochter Lẹa gnoh und het sie zu Jakob bracht, damit er Beziehige mit ihre hät.

24 Au het Lạban vo sinere Tochter Lẹa sini Dienerin Sịlpa als Dienerin.

25 Am Morge het Jakob gmerkt, dass es Lẹa gsi isch. Do het er zu Lạban gseit: "Was hesch du mir ahta? Ich han dir doch dient, damit ich Rahel überchume! Warum häsch du mich betroge?"

26 Lạban hät gantwortet: "Bi eus hier ist es nicht üblich, die Jüngere vor der Erstgeborene weggeben.

27 Fiir die Wuche mit dere Frau. Nachher bechunsch au die andere, wänn Du mir nomal siebä Jahr diensch."

28 Jakob het das gmacht und het die Wuche mit dere Frau gfiiret. Denn het Lạban ihm sini Tochter Rahel zur Frau geh.

29 Usserdem het Lạban sinere Tochter Rahel sini Dienerin Bịlhan als Dienerin.

30 Jakob hät dänn au Beziehige mit Rahel gha. Er hät sie meh als Lẹa liebt und dient Lạban wiiteri siebä Jahr.

31 Wo Jehova sieht, dass Lẹa nöd gliebt worde isch, het er sie Chind becho loh. Rahel dagege isch unfruchtbar gsi.

32 Lẹa isch also schwanger worde und het en Sohn zu de welt bracht. Sie hät ihm de Name Rụbäna gäh, denn sie hät gseit: "Jehova hät mini schwirig Lag gseh. Vo jetzt a wird min Maa mich liebe."

33 Nachdem sie wieder schwanger worde isch und en Sohn becho het, het sie gseit "Jehova het ghört das ich nöd gliebt worde bin. Deswege het er mir au de gschenkt." Sie hät em de Name Sịmeon gäh.

34 Und sie isch wieder schwanger worde und het en Bueb uf d Welt brocht. Do het sie gseit: "Jetz wo i minem Maa drü Söhn uf d Welt kumme ha, wird er sich aschlüsse." Drum hät er de Name Lẹvia übercho.

35 Und nomol isch sie schwanger worde und het en Bueb übercho, wo sie gseit het: "Diesmal wird ich Jehova preise." Deshalb het sie en Juda gännt. Nachher het sie kei Chind meh becho.