1.Moses 22 vo 50

1.Moses 22 vo 50

22:1 De wahre Gott het de Abraham spöter uf d Probe gstellt. "Abraham!", het er gheisse. "Hier bin ich!", het Abraham zur Antwort geh.

2 Gott het en dänn uf gforderet: "Nimm bitte din Sohn Isaak, din einzige Sohn wo du so liebsch reis is Land Morịa, und opfer en det als Brandopfer uf eim vo de Berge wo ich dir zeig."

3 Do isch Abraham früeh am Morge ufgstande, het sin Esel gsattlet und het zwei Diener und sin Bueb Isaak mitgnoo. Er hät s Holz gspaltet für s Brandopfer und hät zu dem Ort ufbrocht, wo de wahri Gott gredt hät.

4 Am dritte Tag het Abraham ufgluegt und de Ort vo Wiitem gseh.

5 Abraham het zue sinene Diener gsait: "Ihr bliibed mit em Esel do. Ich gang mit em Junge dört äne. Mir bätted Gott ah und chömed wieder zrugg."

6 Dänn hät Abraham s Holz gno für s Brandopfer und häts sim Sohn Isaak uf d Schultere gluegt. Usserdäm het er s'Füür gno und s'Mässer i d'Hand gno und die beide sind zämmegange.

7 Isaak hät dänn zu sim Vater Abraham gseit: "Vater!" Er hät gantwortet: "Ja, min Sohn." Druf het Isaak gseit: "Hier ist das Feuer und das Holz. Aber wo isch s Schof für de Brandopfer?"

8 "Gott wird fürs Opferschafe sorge, min Sohn", het Abraham zur Antwort geh, und die beide sind zemme wiiter gange.

9 Schliesslich erreiched sie de Ort, wo de wahre Gott ihm zeigt het. Abraham het det en Altar baut und het s Holz druf gschichtet. Er fesselt sin Bueb Isaak an d Händ un Fess un legt nen uf d Altar, obe uf s Holz.

10 Dänn griff Abraham nachem Mässer zum sin Sohn töte.

11 Doch Jehovas Engel reft ihm vom Himmel us: "Abraham, Abraham!" "Hier bin ich", het er gantwortet.

12 De Engel het gseit: "Du em Junge nüt, tue em überhaupt nüt, denn jetzt weiss ich, dass du Ehrfurcht vor Gott hesch, wel du mir din Sohn, din einzige Bueb, nöd vorenthalte hesch."

13 Da het Abraham ufgluegt und ganz i de nöchi en Schafbock gseh, wo sich mit de Hörner im Gstrüpp verfange het. Er isch ane gange, het de Schafbock gno und het en opferet statt sim Sohn als Brandopfer.

14 Abraham het de Ort Jehọva-Jirẹa gheisse. Drum heissts no hüt: "Ufm Berg Jehovas wird dafür gsorgt werde."

15 Jehovas Engel rief Abraham dänn es zweits mal vom Himmel us zue

16 und seit: "Wil du das getan hast", so erklärt Jehova, 'und mir din Sohn, din einzige Sohn, nöd vorenthalte hesch, schwör ich bi mir sälber:

17 Ich wird dich ganz bestimmt zege und dini Nachkomme ganz bestimmt soviel werded lah wie d Stern am Himmel und d Sandkörner am Meeresufer. Und din Nachkomme wird s Tor vo sinere Feind in Bsitz neh.

18 Will du uf mini Stimm ghört hesch, werded alli Völker vo de Erde dur din Nachkomme gsägnet werdeb.'"

19 Danach isch Abraham wieder zu sin Diener gange, und sie händ sich zämme uf de Rückweg nach Beërschẹba gmacht, wo er wiiter gwohnt hät.

20 Abraham het denn d Nachricht übercho: "Mịlka het dim Brüeder Nạhor au Söhn gebore:

21 Uz, de Erstgeborene, sin Brüeder Bus, dänn Kẹmuël, de Vater vo Ạram,

22 usserdem Kẹsed, Hạso, Pịldasch, Jịdlaph und Bẹthuël."

23 Bẹthuël isch de Vater vo Rebẹkka worde. Die acht Söhn hät Abrahams Brüeder Nạhor vo Mịlka übercho.

24 Si Nebefrau Reụma het ebefalls Söhn zur Wält brocht: Tẹbach, Gạham, Tạhasch und Maacha.