1.Moses 2 vo 50

1.Moses 2 vo 50

2:1 So isch d Erschaffig vom Himmel und Erde worde und allem wo dezue ghört beändet.

2 Am siebte Tag het Gott si Werk vollendet gha, und am siebte Tag het er agfange, vo sim ganze Werk z ruhe.

3 Gott het den de siebti Tag gsegnet und en für heilig erchlärt, denn a ihm het er vo sim ganze Schöpfigswerk grueht - vo allem was er sich ztue het vorgnoh.

4 Das isch de Bricht über Himmel und Erde. Er handelt vo de Ziit, wo sie erschaffe worde sind, am Tag, a dem Jehova Gott Erde und Himmel gmacht het.

5 Uf de Erde hets no kei Strücher geh und es sind au kei anderi Pflanze uf em Land gwachse, denn Jehova Gott hets nöd uf d'Erde regne loh und es isch kei Mensch gsi do wo de Erdbode baut het.

6 Aber en Dunst isch vo de Erde ufgstiege und het die ganz Erdoberflächi bewässeret.

7 Jehova Gott het den de Mensche us Staub vom Erdbode bildet und isch de Läbesatem i sini Nase bliebe, und de Mensch isch es lebigs Wäse worde.

8 Usserdem het Jehova Gott en Garte in Ẹden a gleitet, im Oste. Derthi het er de Mensch gsetzt, won er bildet het.

9 Jehova Gott het us em Erdbode alli Arte vo Böim wachse lah wo schön aazluege gsi sind und gueti Frücht treit hend. Er het au de Baum vum Läbä in de Mitti vum Gartä wachse la, sowie de Baum vu de Erkenntnis vu Guet und Bese.

10 Us Ẹde isch en Fluss cho wo de Garte bewässeret het und sich den in vier Flüss teilt het.

11 De Name vom erste isch Pịschon. Er umflüst s ganze Land Hawịla wos Gold git.

12 Das Gold i dem Land isch guet. Det gits au Bdẹlliumharz und Ọnyx.

13 De Name vom zweite Fluss isch Gịhon. Er umflüst s ganze Land Kusch.

14 De dritti Fluss heisst Hịddekel und flüsst östlich vo Assyrie. Und de vierte Fluss isch de Euphrat.

15 Jehova Gott het de Mensch gno und het en im Garte lo Ẹde wohne. Er sött en baue und pflege.

16 Jehova Gott em Mensch au folgendes gebot: "Du darfsch vo jedem Baum im Garte esse bis satt bisch.

17 Aber vom Baum vo de Erkenntnis vo Guet und Bös dörfsch nöd ässe, will a dem Tag wod devo issisch wirsch ganz bestimmt sterbe."

18 Denn het Jehova Gott gseit: "Es isch nöd guet für d'Mensche, wenn er allei bliibt. Ich wird öpper für ihn mache, wo ihm hilft und genau zu ihm passt."

19Jova Gott het d Jehova Gott usem Erdbode alli Wildtier vom Land gha und alli fliegende Tier vom Himmel bildet. Er het sie zum Mensche bracht zum gseh wie er sie würd nenne. Jedes Lebewese sött de Name becho wo de Mensch ihm würd gä.

20 De Mensch het de Huustier geh, de flüügende Tier vom Himmel und de Wildtier vom Land, aber er het niemert gha, wo ihm ghulfe het und zu ihm passt het.

21 Da het Jehova Gott de Maa in en tüüfe Schloof gloffe. Während de Maa gschloffe het, het Gott e Rippe vo ihm gno und de Körper wieder a de Stell verschlosse.

22 Jehova Gott het us de Rippe bildet, won er vom Maa gno het, e Frau und hät si zum Maa bracht.

23 Da hät de Maa gseit: "Das isch ändlich Gbii vo mim Gii und Fleisch vo mim Fleisch!

Sie wird frau gnennt werde, denn vom Maa isch sie gno worde."

24 Drum wird en Maa sin Vater und sini Mueter verlah und fest zu sinere Frau halte, und sie werded eis werde.

25 De Maa und sini Frau sind beidi witer nackt gsi, aber sie schämted sich nöd.