1.Moses 14 vo 50

1.Moses 14 vo 50

14:1 Zur Zyt König Ạmraphels von Schịnar, König Ạrjochs von Ẹllasar, Kenig Kedorlaọmersb von Ẹlam und König Tịdals von Gọjim

2 händ die Chönig Chrieg gäge König Bẹra vo Sọdom gfüehrt, König Bịrscha vo Gomọrra, König Schịnab vo Ạdma, König Schemẹber vo Zẹbojim und gäg de König vo Bẹla, das heisst Zọar.

3 All die vereinten ihre Truppe im Tala Sịdim, wo s Salzmeer isch.

4 Die füf Könige händ Kedorlaọmer 12 Jahr dient gha, doch im 13. Jahr händs rebelliert.

5 Im 14. Johr sind Kedorlaọmer cho und die mit ihm verbündete Könige und hend d Rẹphaïm in Ạschteroth-Karnạjim, d Sụsim in Ham, d Ẹmimi in Schạwe-Kirjathạjim

6 und die Horịter in ihrem Bärgland Sẹirk bis hindere nach El-Pạran am Rand vo de Wildnis.

7 Nachher händs umgekhrt und sind nach En-Mịschpat cho, das heisst Kạdesch. Sie händ s'ganze Gebiet vo de Amalekịterm eroberet und händ d' Amorịterm bsiegt, wo in Hạzazon-Tạmaro gwohnt händ.

8 Drufhin hät de König vo Sọdom los marschiert, ebeso de König vo Gomọrra, de König vo Ạdma, de König vo Zẹbojim und de König vo Bẹla, das heisst Zọar. Sie händ sich im Tala Sịdim zur Schlacht formiert

9 gegen König Kedorlaọmer von Ẹlam, König Tịdal von Gọjim, König Ạmraphel von Schịnar und König Ạrjoch von Ẹllasarp – vier Könige gegen fünf.

10 s Tala Sịdim isch mit Asphaltgruebe übersät gsi. I dene Grüebe sind d Könige vo Sọdom und Gomọrra gfalle, wo si versuecht händ z entcho. Wer übrig bliebe isch, floh is Bergland.

11 D'Sieger händ dänn alles gna – au d'Läbensmittel – us Sọdom und Gomọrra mit und zoge wiiter.

12 Wo s abzoge hend, hends au de Lot verschleppt, de Sohn vo Ạbrams Brüeder, wo in Sọdom gwohnt het, mitsamt sim Bsitz.

13 En Maa, wo het chönne entcho, het s Ạbram, em Hebräer teilt, de mit. Ạbram het zu de Ziit bi de grosse Bäum vom Amorịters Mạmre glageret, vom Brüeder vo Ẹschol und Ạner. Die Männer sind Ạbrams Verbündet gsi.

14 So erfahre Ạbram, dass mer sine Verwandte gfange hät. Do het er siini usbildete Männer zäme gruefe – 318 Diener, wo i siinere Huusgmeinschaft gebore worde sind – und het d'Verfolgig bis nach Dän ufgnoo.

15 In de Nacht het er sini Kampfruppene ufteilt und griffe mit sine Diener a. Er het d'Feind bsiegt und het sie bis nach Họba nördlich vo Damạskus verfolgt.

16 Er het ene die ganz Bööt abgnoo und het au sin Verwandte Lot gholt, däm si Bsitz, d Fraue und die andere Gfängene zrugg.

17 Als Ạbram vo sim Sieg über Kedorlaọmer und die mit ihm verbündete Könige zruggkehrt het, isch ihm de König vo Sọdom im Tal vo Schạwe cho, das heisst im Königstal, entgäge.

18 Melchisẹdek, de Kenig vo Sạlem, het Brot und Wy use bracht. Er isch Prieschter vom höchschte Gott gsi.

19 Er het Ạbram mit de Wort gsägnet: "Gesägnet wär Ạbram vom höchschte Gott, wo Himmel und Erde gmacht het,

20 und gepriise seg de höchsti Gott, wo dir dini Unterdrücker usgliferet het!" Ạbram het ihm denn vo allem es Zehntel geh.

21 Nochher het de König vo Sọdom zu Ạbram gseit: "Gib mir die Lüt. Die Büt chasch bhalte."

22 Ạbram jedoch hät em König vo Sọdom gantwortet: "Ich erheb mini Hand und schwör bi Jehova, em höchste Gott, wo Himmel und Erde gmacht hät:

23 Ich wird nüt neh wo dir ghört, nödemal en Fade oder en Sandalerieme damit nöd chasch säge: 'Ich han Ạbram rich gmacht.'

24 Nur was die junge Männer scho gässe hend, nimmi ah. Was de Ateil vo minere Verbündete Ạner, Ẹschkol und Mạmreb betrifft - sie söllet ihre Aateil neh."