1.Moses 13 vo 50

1.Moses 13 vo 50

13:1 Ạbram hät dänn mit sinere Frau und sim ganze Bsitz Ägypte verlore und zämä mit Lot zum Nẹgeb zogä.

2 Ạbram het en huufe Vieh, Silber und Gold gha.

3 Uf em Weg vom Nẹgeb nach Bẹthel het er immer wieder sis Lager ufgschlage, bis er zu dem Platz zwüsche Bẹthel und de Aic isch cho, wo sis Zelt schomal gstande het.

4 Es isch de Ort gsi wo er vorher en Altar baut het. Det het Ạbram de Name Jehovas aagrüert.

5 Au Lot wo mit Ạbram zoge, bsesse Schoof, Rinder und Zelte.

6 Drum isch es nöd möglich gsi, dass sie alli am gliiche Ort im Land bliebe sind. Ihres Bsitz isch so gross worde, dass sie nümm händ chönne zämä wohne.

7 Dadurch isch es zum Striit zwüsche de Vehirte vo Ạbram und Lot cho. (Damals händ d Kanaanịter und d Perisịter im Land gläbt.)

8 Da het Ạbram zum Lot gseit: "Bitte, lass kein Striit zwüschet mir und dir zwüschet mine und dinne Hirte sii, schliesslich simmer Brüedere.

9 Dir staht s ganze Land zur Verfüegig. Es isch besser mir trenned eus. Wennd nach links gahsch gangi nach rechts. Und wennd nach rechts gahsch gangi nach links."

10 Da hät sich Lot umgluegt und xe, dass es im ganze Jordanbezirk richlich Wasser geh hät. (Das isch, bevor Jehova Sọdom und Gomọr zerstört hät.) Bis nach Zọar isch d'Gägend gsi wie de Garte Jehovas, wie s'Land Ägypte.

11 Lot entschiede sich dänn für dä ganz Jordanbezirk und hät sis Lager nach Oschte verleit. So händ sich die beide trennt.

12 Ạbram het im Land Kạnaan gwohnt, Lot degäge zwüschet de Städt vom Bezirk. Schliesslich het Lot si Zelt i de nöchi vo Sọdom ufegschlage.

13 Die Mensche in Sọdom sind schlecht gsi und sind schwer gege Jehova.

14 Nachdem sich Lot vo Ạbram trennt het, het Jehova zu Ạbram gseit: "Lueg bitte vo der Stell wo du stahsch, nach Norde, Süde, Oste und Weste,

15i den das ganze land wod gsehsch wird ich dir und din nachkomme uf duur als bsitz gä.

16 Ich lahn dini Nachkomme wie die Staubkörnli uf de Erde werde. Falls öpper d Staubkörnli vo de Erde chönt zelle, chönnt mer au dini Nachkomme zelle.

17 Mach dich uf, durezieh s Land vo de Längi und de Breiti na, denn dir werd ichs geh."

18 Ạbram het wiiter in Zelte gläbt. Spöter isch er zu de grosse Bäum vo Mạmrem in Hẹbron cho. Er isch det bliebe und het für Jehova en Altar baut.