Römer 4 vo 16
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 498
Römer 4 vo 16
4:1 Da das so isch was söllemer über Abraham sege was het euse leibliche Vorfahr erreicht?
2 Wenn Abraham wäg sinere Tate für Grecht erklärt worde wär, het er Grund sich z rüehre, doch nit vor Gott.
3 Denn we heisst es in dr Schriftstell? "Abraham glaubt an Jehova und das isch ihm als Gerechtigkeit agrechnet worde."
4 Öpper wo Tate vollbringt, chunt sin Lohn nöd als unverdienti Güte aagrechnet über, sondern als öppis wo ihm zuestaht.
5 Wer degäge kei Tate vollbringt, aber a dem glaubt wo de Gottlose für recht erchlärt de bechunnt sin Glaube als Grechtigkeit aagrechnet.
6 Säget doch au David über s Glück vom Mensch, wo Gott Gerechtigkeit ohni Tate arechnet:
7 "Glücklich sind die, wo ihrne gsetzlosi Tate verziehnd und ihrne Sinde zudeckt worde sind.
8 Glücklich isch de Mensch wo Jehova d Sünd keinesfalls a rechnet."
9 Wird das Glück nun nur Beschnittene oder au Unbschnittene zueteil? Mer seged doch: "Abrahams Glaube wurde ihm als Gerechtigkeit agrechnet."
10 Under welne Umständ isch er ihm denn als Grechtigkeit aagrechnet worde? Als Abraham beschnitte oder wo er unbschnitte gsi isch? Er isch nonig beschnitte gsi, sondern unbschnitte gsi.
11 Und er het empfange es Zeiche nämlich d Bschneidig – als Siegel vo de Gerechtigkeit ufgrund vom Glaube, won er gha het, won er no unbschnitte gsi isch. So soll er d Vater wäre alli däne, de Glaube hän, während sie unbschnitte sin, dmit sie ne Grechtigkeit aagrechnet wäre.
12 Und er sött Vater vo beschnittene Nochkomme werde, und zwar nöd nur vo dene, wo sich a d Bschneidig halte, sondern au vo dene, wo de Spure vom Glaube folge, den unserem Vater Abraham als Unbschnittene gha het.
13 Denn Abraham odr sini Nochkumme hän des Verspräche ge, dass er Erbe vu einere Welt si soll, nit durch de Befolgig vum Gsetz, sundern durch Grechtigkeit ufgrund vum Glaube.
14 Wänn nämlich diejenige Erbe sind wo sich a das Gsetz halte, dänn wird de Glaube nutzlos, und s Verspräche isch ufghobe.
15 In Würklichkeit rüeft das Gsetz de Zorn Gottes hervor, doch wo keis Gsetz isch, gits au kei Überträtig.
16 Deswege gschiehts dur Glaube, sodass sich die unverdienti Güte zeigt. So isch s Verspräche allne siini Nachkomme sicher - nöd nur dene wo sich as Gsetz halte, sondern au dene wo sich a de Glaube Abraham halte, em Vater vo eus allne.
17 (Es isch so wies i de Schrifte staht: "Ich han dich zum Vater viel Völker gmacht. Das isch vor Gott gsi, won er glaubt het, vor dem wo die Tote lebendig macht und das nöd vorhandene rüeft als wärs vorhande.
18 Entgege aller Hoffnig, doch gstützt uf Hoffnig, het Abraham de Glaube gha, dass er de Vater viel Völker würd werde. Isch ihm doch gseit worde: "So werde dini Nachkomme si.
19 Obwohl er im Glaube nöd schwach worde isch, isch ihm bewusst gsi, dass sin Körper so guet wie tot gsi isch (schliesslich isch er öppe 100 Jahr alt gsi und dass au Saras Muetterleib tot gsi isch.
20 Aber wäg dem Verspräche, wo Gott geh het, het er nöd im Unglaube gschwanket, sondern isch starch dur sin Glaube worde und gäb Gott d Ehri.
21 Er isch völlig überzügt gsi devo, dass Gott siis Verspräche au het chönne halte.
22 Drum "isch em das als Gerechtigkeit aagrechnet worde.
23 Die Wort, dass "es ihm agrechnet worde isch", sind allerdings ned nur siisetwäge ufgschribe worde,
24 sondern au ewige, dene s agrechnet werde wird, will mer a Gott glaubed, wo euse Herr Jesus vo de Tote uferweckt het.
25 Er isch für eusi Verfählige usgliferet worde und isch uferweckt worde, demit mer für grächt erchlärt werded.