GTranslate Wähle deine Sprache

Suchen und Finden

Prediger 3 vo 12

von Rico Loosli 6934 Bioggio
Zugriffe: 551

 

Prediger 3 vo 12

3:1 Für alles gits e Ziit, e Ziit für jedes Gschehe unterem Himmel:

 2 e Ziit für d Geburt und e Ziit für das sterbe, e Ziit zum Pflanze und e Ziit, Pflanze uszreise,

 3 ei Ziit zum Töte und e Ziit zum Heile, e Ziit zum Niederreise und e Ziit zum Uufbaue,

 4 ei Ziit zum Gränne und e Ziit zum Lache, e Ziit zum Trauere und e Ziit zum Tanze,

 5 e Ziit zum Steiwerfe und e Ziit zum Stei sammle, e Ziit zum Umarme und e Ziit zum d Umarme z laa,

 6 ei Ziit zum sueche und e Ziit öppis als verlore uufzgäh, e Ziit zum Ufbewahre und e Ziit zum Wegwerfe,

 7 ä Ziit zum Zit zum Zerreise un ä Ziit zum Zämmenäh, ä Ziit zum Schwiege un ä Ziit zum Rede,

 8 e Ziit zum Liebe und e Ziit zum Hasse, e Ziit für Chrieg und e Ziit für Friede.

9 Was het de Arbeiter vo all sine Mühe?

10 Ich han die Beschäftigung gseh, wo Gott de Mensch geh het zum sie beschäftigt hebe.

11 Alles het er schön gmacht zu passende Ziit. Er het ihne sogar d Ewigkeit is Härz gleit, doch das Wärch wo de wahri Gott vo Afang bis Endi vollbracht het werded d Mensche nie ergründe.

12 Ich bin zu dem Schluss cho das es nüt bessers für sie git als sich zfreue und ihres Läbe lang Guets ztue,

13 und au, dass jede isst und trinkt und freud erläbt für all sini harti arbet. Es isch es Gschänkli vo Gott.

14 Ich han erkennt das alles wo de wahri Gott macht für immer bliebt. Nüt chan hinzuefüege und nüt weggnoh werde. So hets de wahri Gott gmacht demit d Mensche Ehrfurcht vor ihm hend.

15 Was immer gschieht isch bereits gscheh, und was söll cho, isch scho gsi, doch de wahre Gott isch uf de Suechi nachem Erstrebte.

16 Au das hani under de Sunne gseh: Wo Recht sötti gredet werde, herrscht Schlächtigkeit. Wo Gerechtigkeit sött si, herrscht Schlächtigkeit.

17 Aso hani mer denkt: "Der wahre Gott wird sowohl über de Gerecht als au de Böse urteile, denn es git es Ziit für jedes Gschehe und jedes Vorgehe."

18 Au dachte ich mir: De wahri Gott stellt d Mensche uf d Prob und macht ihne klar, dass sie sich nöd vo Tier unterscheide,

19 Denn we s d Mensche ergoht, goht's au d Tier: Beidi nähmä des gliche End. We der eint schtirbt, so schtirbt dr andre, un sie hän alli d Geischt. De Mensch isch de Tier somit nöd überlege, denn alles isch sinnlos.

20 Alli gönd an gliche Ort. Sie chömed all usem Staub und chehred alli zum Staub zrug.

21 Wer weiss scho, ob de Geischt vom Mensche nach obe stiigt oder ob de Geischt vo de Tier zur Erde sinkt?

22 Und ich han gseh, dass es nüt bessers für en Mensch git als sich a sinere Arbet z freue, will das sini Belohnig isch. Denn wer kann's nem ermögliche, z'luege, was nohch nem gschähe wird?