Hebräer 11 vo 13

Hebräer 11 vo 13

11:1 De Glaube isch d Gwüssheit das öppis womer hoffentlich au iitrifft. Es isch de überzügendi Bewiis für würklichkeite wo mer nöd gseht.

2 Ufgrund vo ihrem Glaube hend eusi Vorfahre d'Bestätigung für Gottes Anerkennig übercho.

3 Ufgrund vo Glaube erkännemer, dass d Weltsystem dur Gottes Wort gordnet worde sind. D Sichtbari isch usem Unsichtbare entstande.

4 Ufgrund vo Glaube het de Abel Gott es wertvollers Opfer dar als Kain. Wäge däm Glaube het er de Bestätigung übercho, dass er grächt gsi isch, denn sini Gabe hän Gottes Anerkennig gfunde. Und obwohl er gstorbe isch, spricht er no durch si Glaube.

5 Ufgrund vo Glaube wurde Hẹno entrückt, denn er sött de Tod ned gseh. Er isch niene z finde gsi will Gott ihn entrückt het. Und vor sinere Entrückig het er d'Bestätigung übercho, dass Gott Gfalle a ihm gha het.

6 Ohni Glaube aber isch es unmöglich, Gott z gfalle, denn wer Gottes nöchi suecht, muess glaube, dass er existiert und dass er alli, wo ihn würklich sueche, belohned wird.

7 Ufgrund vo Glaube bewies Noah Ehrfurcht vor Gott. Nachdem er e göttlichi Warnig vor öppisem becho het wo nanig z'gseh gsi isch, het er en Arche baut zum sini Huusgmeinschaft z rette. Durch sinem Glaube het da d Welt vuurteilt, un na wird ä Erbe vu d Grechtigkeit, de üs däm Glaube kummt.

8 Ufgrund vu Glaube ghärt Abraham, als Gott nen reft het, un het sich uf d Wäg zue nem Platz gmacht, der na als Erbe gregä soll. Er isch losgange, ohni z wüsse, wohi.

9 Uffgrund vo Glaube het er i dem Land gläbt, wo ihm versproche worde isch, wie en Fremde imene fremde Land. Er hät in Zelte mit Isaak und Jakob gwohnt, de Miterbe vom gliiche Verspräch.

10 Denn na wartet uf d Schtadt, de wahri Grundlage het, wo ihre Planer und Erbuur Gott isch.

11 Ufgrund vo Glaube het au d Sara d Chraft en Nachkomme z empfange, obwohl sie scho über s Alter use gsi isch, will sie de als treu het agseh, wo s Verspräche gäh het.

12 Drum het au en Maa chöne wo so guet wie tot gsi isch, Chind bechömed so vill wie d Stern am Himmel und so unzählbar wie d Sandkörner am Meeresufer.

13 Sie alli gstorbe im Glaube, ohni d Erfüllig vo de Verspräche z erläbe. Doch sie hend vo Wiitem gseh und hend sich drüber gfreut und hend öffentlich erklärt, dass sie Fremde im Land gsi sind und nur vorübergehend asässig.

14 Wer so redet macht dütlich das er ernsthaft nacheme ort suecht wo si dihei isch.

15 Und doch: Wenn sie immer wieder a de Ort denkt hend, wo sie wegzoge sind, hetteds d Möglichkeit gha zum zruggkehre.

16 Jetz aber striibeds nach eme bessere Ort a eim wo zum Himmel ghört. Drum schämt sich Gott ihra nit, wenn na als ihr Gott aglüte wird, denn na het ä Schtadt fir sie vorbereitet.

17 Ufgrund vo Glaube het de Abraham Isaak so guet brocht wie als Opfer dar, wo er uf d Prob gstellt worde isch. De Maa wo die Verspräche becho het und sich drüber gfreut het, isch parat gsi, sin einzigzüügte Sohn z opfere,

18 obwohl ihm gseit worde isch: "Durch Isaak werded die cho, wo dini Nachkomme gnennt werded.

19 Debi isch er devo us gange, dass Gott ihn sogar vo de Tote chönnti uferwecke, und sinnbildlich het er en au vo det gmpfgt.

20 Ufgrund vo Glaube het Isaak Jakobe segnet und Ẹsau im Hiblick uf das wo sötti cho.

21 Ufgrund vo Glaube het de Jakob churz vor sim Todg jede de Söhn Josephs gsegnet, und uf s obere Endi vo sim Stab glehnt het er Gott ah.

22 Ufgrund vo Glaube het Joseph gredt, als sich s End näherti, vum Uuszug vu de Söhn Israels und git Awiesige, was mit sinene Gbäi gschähe sött.

23 Ufgrund vo Glaube isch Moses nach sinere Geburt drü Mönet vo sine Eltere versteckt worde. Sie händ gseh, dass er es schöns Chind gsi isch und sie händ de Befehl vom Chönig gforchtet.

24 Uufgrund vo Glaube het sich de Moses weigeret, won er erwachse gsi isch, de Sohn de Tochter vom Pharao gnennt z werde.

25 Er het sich lieber mitem Volk Gottes welle schlecht behandle loh als de vorübergehendi Gnuss vo de Sünde z ha.

26 Für ihn isch d Schand vom Christus grössere Richtum gsi als d Schätz Ägypte, denn er het d Blohnig fescht im Blick gha.

27 Ufgrund vo Glaube het er Ägypte verlore, ohni Angst vor de Wuet vom König z ha. Er isch standhaft bliebe, als würd er de Unsichtbare gseh.

28 Ufgrund vo Glaube het er s'Passah gfiiret und het d'Türrahmene mit Bluet besprützt, damit de Vernichter ihri Erstgeborene nöd umbracht het.

29 Ufgrund vo Glaube sinds durs Rote Meer gange wie über trochnigs Land, doch wo die Ägypter das ebefalls versuecht händ, sinds verschlunge worde.

30 Ufgrund vo Glaube sind d Maurer vom Jẹricho nachdem s Volk siebä Täg lang um sie umzogä gsi isch.

31 Ufgrund vo Glaube isch die Prostituierti Rạha nöd mit dene umcho, wo unghorsam handled hend. Sie het nämli d Spion friedlich ufgnoh.

32 Und was sölli no säge? Die Zeit würde mir fählen wenn ich noch von Gịdeon, Bạrak, Simson, Jẹphtha, David oder vo Samuel und de andere Prophete verzelle würd.

33 Ufgrund vo Glaube hends Königriich bsiegt, hend für Gerechtigkeit gsorgt, hend Verspreche übercho, hend s Mul vo Löie verstopft,

34 sind de Macht vom Füür entstande und sind em Schwert entstande. Wo sie schwach gsi sind, händ sie Chraft becho, im Chrieg sind sie starch worde, sie händ ifallendi Heere is Flucht gschlage.

35 Fraue händ ihri Tote dur Uferstehig zrugg übercho. Denn hetts anderi gäh wo gfolteret worde sind, wills kei Befreiig dur es Lösegäld aagno hend, damit sie e besseri Uferstehig überchömed.

36 Wieder anderi händ Spott und Uspeitschige uszhalte gha, ja meh na, Fässel und Gfängnis.

37 Si sind gsteinigt worde, sie sind uf d Prob gstellt worde, sie sind zersägt worde, sie sind mit em Schwert abgschlachtet worde, sie sind in Schaf- und Ziegefälle umenand gange. Debii hends Not, Bedrückig und Misshandlig erlitte,

38 und d Wält hät sie nöd verdient gha. Sie händ z Wüeschte, Gebirge, Höhle und Chlüfte vo de Erde umenand gstellt.

39 Obwohl sie wäg ihrem Glaube d'Bestätigung für Gottes Anerkennig becho händ, händ sie alli nöd d'Erfüllig vom Versprech erläbt.

40 Gott het nämli öppis bessers für eus vorgseh, damit sie ned ohni eus würed vollcho.