2.Moses 32 vo 40

2.Moses 32 vo 40

32:1 Wo s Volk gseh het, dass de Moses langi Ziit nöd vom Berg abe isch, het s sich um de Aron versammlet und verlangt: "Los, mach eus en Gott wo vor eus hergaht! Wer weiss was mit dem Moses, dem Maa, wo eus us Ägypte usegfüehrt het, passiert isch!"

2 Da het sie de Aron gforderet: "Nähmed euri Fraue, Söhn und Töchtere die goldige Ohrringe vo de Ohre und bringt sie mir."

3 Also hend alli ihri goldige Ohrringe abegnoh und hends zu Aron bracht.

4 Er het s Gold vo ihne entgäge gnoh, hets mitemene Gravierwerkzüg formuliert und het drus e Statue i Form vomene Chalbs gmacht. D'Lüüt händ agfange rüefe: "Israel, das isch din Gott, wo dich us Ägypte usegfüehrt hät!"

5 Als de Aaron das gseh het, het er vorher en Altar baut und verkündet: "Morgen ist ein Fest für Jehova."

6 Früeh am nächste Tag händs sich dra gmacht, Brandopfer z opfere und Gmeinschafts¬opfer darzbringe. Dänn händs sich hi und ässä und trunke. Nachher sinds ufgstande und hend sich vergnüegt.

7 Jehova wies de Moses nun ah: "Gah, stig abe denn dis Volk, wo du us Ägypte usegfüehrt hesch, het verwerflich ghandlet.

8 Sie hend de Weg woni ihne vorgäh han, schnell verloh. Sie hend sich e Statue in Form vomene Chalbs gmacht und verbüüte sich ständig devor. Sie opfered ihr und seged: 'Israel, das isch din Gott, wo dich us Ägypte usegfüehrt het!''"

9 Wiiter het Jehova zu Moses gseit: "Ich habe gesehen, wie eigensinnig dieses Volk ist.

10 Also lah mich jetzt - ich wirde sie i mim glühende Zorn usrotte und stattdesse dich zumene grosse Volk mache."

11 Da het de Moses sin Gott Jehova aagflegt: "Ach Jehova, warum wetsch Din glühende Zorn gege dis Volk richte wod's doch mit grosser Macht und starke Hand us Ägypte usegfüehrt hesch?

12 Wieso sötted die Ägypter säge: 'Er het bös Absichte gha woner si usegfüehrt het. Er het sie wölle in de Bärge töte und sie uf de Erdoberflächi usrotte'? Lah ab vo dim glühende zorn, und überdenke din Entschluss sones Unglück über dis Volk z bringe.

13 Denk a dini Diener Abraham, Isaak und Israel, denä du bi dir sälber gschwore häsch: 'Ich wird euri Nachkomme so viel werde lah wie d Sterne am Himmel. Ich wirde ihne s ganze Land geh wo ich gredet han das sie es uf Duur in Bsitz nehmed.

14 Da hät d Jehova überdacht, was er gseit hät, nämlich das er Unglück über sis Volk het welle bringe.

15 Moses dreiht sich den um und stieg mit de beide Gsetzestafle i de Hand de Berg durab. D Tafle sind uf beidne Siite beschriebe gsi, vor und hinne.

16 Gott selber het d'Tafle gmacht und die druf iigravierti Schrift isch d'Schrift Gottes gsi.

17 Als Jọsua das luta Gschrei vo de Lüüt ghört hät, hät er zu Moses gseit: "Das hört sich nach Kriegslärm im Lager a.".

18 Doch Moses entgägnet:

"So tönts nöd wemmer en Sieg bsingt,

so tönts au nöd wemmer e Niederlag beklagt.

Ich ghör da e anderi Art Gsang."

19 Als Moses i d Nöchi vom Lager cho isch und s Chalbt und d Tänz het gseh, het Wuet i ihm ufegflammt. Er isch d Tafle uf de Bode gworfe, so dass sie am Fuess vom Berg verbringe.

20 Er het s Kalb gno wo sie gmacht hend, het es verbrennt und zu Staub verbrennt. De het er ufs Wasser gstreut und d Israelite hends müesse trinke.

21 "Wie het dich das Volk so wiit bracht, dass es i grosser Sünd gstürzt hesch?", het welle de Moses vom Aaron wüsse.

22 "Sig nöd zornig, min Herr", het de Aaron gantwortet. "Du weisch doch, dass sie zum Schlechte schneie.

23 Drum händ sie zu mir gseit: 'Mach eus en Gott, wo vor eus her gaht! Wer weiss was mit dem Moses, dem Maa, wo eus us Ägypte usegfüehrt hät, passiert isch!.

24 Ich han ihne gantwortet: 'Wer Gold het, sölls abneh und mer gä.' De han ich's is Füür gworfe und use isch das Chalb cho.'

25 Moses het gseh wie hemmigslos s Volk gsi isch, denn de Aron het ene freie Lauf gloh. Es isch e Schand gsi vor de Gegner.

26 Da het sich de Moses is Tor vom Lager gstellt und reft: "Wer isch uf de Siite Jehovas? Kommt zu mir! Alli Levịten händ sich bi ihm versammlet.

27 Denn het er zue nene gsait: "Das sagt Jehova, de Gott Israels: 'Legen alle euri Schwerter an und geht von Tor zu Tor durchs ganze Lager. Den äiri Brüeder, äiri Nochbere un alli, de äich nähmä.

28 Die Levị händ gmacht, was Moses agordnet hät. So sind a dem Tag öppe 3000 Ma umbracht worde.

29 Moses het de wiiter gseit: "Sondered eu hüt für Jehova ab, denn jede vo eu isch gege sin eigene Sohn und sin eigene Brüeder vorgange. Er wird eu hüt sin Sege geh.

30 Grad am nächste Tag het Moses zum Volk gseit: "Ihr hend e sehr schweri Sünd begange. Ich gange jetzt zu Jehova ufe. Villicht chani euri Sünde wiederguetmache.

31 Moses isch also zu Jehova zrugg gange und het gseit: "Dis Volk het würkli schwer gsündet! Sie hend sich en Gott us Gold gmacht!

32 Aber wenns din Wille isch, verzeih ihne ihri Sünde - und wenn nöd, denn lösch mich bitte usem Buech us wo du gschribe hesch."

33 Jehova hät jedoch zu Moses gseit: "Ich wird den us mim Buech uslösche wo gege mich gsündet hät.

34 Gang jetzt, und führ s Volk a de Ort woni mit dir gredet han. Min Engel wird vor dir hergah. Und a dem Tag wo ich Abrechnig halte wird ich sie für ihri Sünde bestrafe."

35 Jehova het denn s'Volk bestroft, wills s'Kalb gmacht het – s'Chalb wo de Aron gmacht het.