2.Chünigi 6 vo 25

2.Chönigi 6 vo 25

6:1 D'Söhn vo de Prophete hend zum Elịsa gseit: "Wie du gsehsch isch de Ruum, wo mir mit Dir zäme sind, z'äng.

2 Lönd eus bitte zum Jordan gah. Det chan jede vo eus en Baumstamm näh und denn baued mir eus da öppis womer chönd bliibe." "Goht", het Elịsa gmeint.

3 Eine vo dene hät gseit: "Mein Herr, chunsch bitte mit?", wo er antwortet hät: "Ich chume mit."

4 Also isch er mit ihne an Jordan gange, und sie het agfange Bäum z fälle.

5 Debii isch eim d Klinge vo de Axt is Wasser gfalle. Er het gschribe: "Ach, min Herr, sie isch usglieche!"

6 "Wo isch si häregfalle?", het de Maa vum wahre Gott wösse welle. Er het ihm d'Stell zeiget. Da schnitt Elịsa es Stück Holz ab, hets det ane gworfe und het die Klinge zum Schwümme bracht.

7 Er het gseit: "Hol sie use." De Maa griift nachher und het sie use gholt.

8 De König vo Syrie het etze gege Israel in Krieg zoge. Er het sich mit sine Lüüt beriet und gseit, wo er het welle mit ihne lagere.

9 Do het de Maa vum wahre Gott em Kenig vu Israel usrichte lo: "Zieh nit an däm Ort verbi, denn do kumme d Syrer abe."

10 Also het de Kenig vo Israel d Lüt a dem Ort informiert wo de Maa vom wahre Gott ihn gwarnt het. De König isch immer wieder gwarnt worde und het sich vo so Orte fern ghalte. Das isch mehreri Mal passiert.

11 De König vo Syrie isch drum hässig worde und het sini Lüt zu sich gruefe. Er het gfragt: "Wer staht denn da uf de Siite vom König Israel? Redet!"

12 Do het eine vo sine Diener gsait: "Niemer, min Herr und König! Elịsa, de Prophet in Israel, teilt em Kenig vo Israel mit, was du i dim Schlofzimmer seisch."

13 "Gaht und findet use wo er isch", befahl de König. "Denn schick ich Männer ane und lass ihn gfange näh." Später isch d Meldig cho: "Er isch in Dọthan."

14 Sofort het er es grosses Heer mit Pferde und Kriegswage dert hi gschickt. Sie sind i de Nacht cho und hend d Stadt umgstellt.

15 Wo de Diener vum Maa vum wahre Gott früehmorgä uufgstande isch und usegange isch, het er gsäh, dass d Stadt vumene Heer mit Ross und Kriegswage umzinglet gsi isch. Do het er gmerkt: "Ach, min Herr! Was söllemer nur mache?"

16 Elịsa het en beruhigt: "Häb kei Angst! Uf eusere Siite sind meh als uf ihrere Siite."

17 Dänn bätted Elịsa: "O Jehova, öffne ihm bitte d Auge, damit er gseht" Uf de Stell het Jehova em Diener d Auge göffnet. Und da! D Berge rings um Elịsa sind voll vo Ross und Chriegswage us Füür gsi.

18 Als die Syrer zu Elịsa abe kumme hän, bätet er zue Jehova: "Schlag die Lüt bitte mit Blindheit." Do het er si mit Blindheit gschlage, wie Elịsa ihn bätte het.

19 Elịsa het jetzt zu ihne gseit: "Ihr sind uf em falsche Wäg und das isch die falschi Stadt. Folged mir, ich wird eu zum Maa bringe, wo ihr sueched." Er het sie jedoch nach Samạria gführt.

20 Wo sie in Samạria aacho hend, het de Elịsa gseit: "O Jehova, öffne ihne d Auge, damit sie gsehnd." Da het Jehova ihne d Auge göffnet und sie hend fest gstellt, dass sie zmitzt in Samạria gsi sind.

21 Wo de König vo Israel sie gseh het, het er Elịsa gfrögt: "Söll ich sie töte, min Vater? Söll ich sie töte?"

22 "Töte sie nicht", het Elịsa erwideret. "Tötisch du öppe die wo du mit dim Schwert und dim Böög gfange hesch? Gib ihne Brot und Wasser. Lönds esse und trinke und zu ihrem Herr zrugg gah."

23 Da het er es grosses Festli für sie verastaltet und sie ässe und trinke. Aaschlüssend het er sie weg gschickt und sie sind zu ihrem Herr zrugg gange. Nie wieder sind die Plünderertrupps vo de Syrer is Gebiet vo Israel iigfloge.

24 Nochane het de syrische König Ben-Hạdad si ganzes Heer versammlet, zoge nach Samạria und hets belageret.

25 Dadurch isch es zunere grosse Hungersnot in Samạria cho. Es isch belageret worde, bis en Eselskopf 80 Silberstück kostet het und en vierte Kaba Taubenmist 5 Silberstück.

26 Wo de König vo Israel emool uf de Muur entlangt het, het em e Frau zuegrüert: "Mein Herr und König, hilf mer!"

27 Er het erwideret: "Wenn Jehova dir nöd hilft, wie söll ich dir helfe? Vilicht mit öppis vom Dreschplatz, vo de Wychelter oder de Ölpress?"

28 Dänn hät de König gfröget: "Was isch passiert?" Sie hät gantwortet: "Di Frau hät zu mer gseit: 'Gib din Sohn her. Mer werded en hüt ässe und morn ässe mer min Sohn.'

29 Da hemmer min Sohn kocht und gässe. Am nächste Tag hani zu ihre gseit: 'Gib din Sohn her, damit mer en chönd ässe.' Aber sie hät en versteckt."

30 Wo de König ghört het, was d Frau gseit het, zerriss er sini Chleider. Während er uf de Muur entlang isch, het s Volk gseh, das er under sinere Chleidig Sacktuech agha het.

31 Dänn schwor er: "Gott sölls mir dopplet zruggzahle wenn ich Elịsa, em Sohn Schạphats, hütt nöd de Chopf abschloh!"

32 Elịsa het grad mit de Ältiste i sim Huus ghocket wo de König en Bote vor sich her gschickt het. No bevor de Boot aacho isch, het de Elịsa zu de Ältiste gseit: "Hend ihr gseh, dass de Sohn vomene Mörder öpper losgschickt het, wo mir de Chopf söll abschlah? Passet uf wenn er chunnt. Schlüssed d Türe und stecked eu degege. Ghöred ihr nöd scho d Schritt vo sim Herr hinter ihm?"

33 Während Elịsa no mit ihne gredt het, het de Bote iigrichtet und de König gseit: "Dis Unglück chunt vu Jehova. Warum söll ich no länger uf Jehova warte?"