2.Chronika 24 vo 36

2.Chronika 24 vo 26

24:1 Jọas isch sibe Johr alt gsi, wo er König worde isch, und het 40 Johr in Jerusalem regiert. Sini Muetter het Zịbja gheisse und isch us Beërschẹba kumme.

2 Solang de Priester Jehojadạ gläbt het, het Jọas gmacht, was in Jehovas auge richtig gsi isch.

3 Jehojadạ het zwei Fraue für ihn usgwählt, und Jọas isch Vater vo Söhn und Töchtere worde.

4 Jọas het den de Herzenswunsch gha s Huus Jehovas wieder instand z setze.

5 Er hät also d Prieschter und Levị zämme gredt und hät zu ihne gseit: "Goht in die Städt Judas und sammlet vo ganz Israel für die jährlich afallende Reparature am Huus vo euem Gottes Geld ii. Die Sach isch dringend!" Die Levịten hend sich jedoch Ziit loh.

6 De König hät dänn de Oberpriester Jehojadạ zu sich greift und gfröget: "Wieso häsch nöd defür gsorgt, dass die Levịten in Juda und Jerusalem die heilige Stüür isammled? Die Stüür het scho Jehovas Diener Moses vo de Versammlig Israels für s Zelt vom Zügniss verlangt.

7 Schliesslich sind die Söhn vo Athạlja die böse Frau is Huus vom wahre Gott ibroche und hend alli heilige Gegeständ usem Huus Jehovas fürs Baal verwendet.“

8 Uf Aordnig vom König isch den es Chaschte aagfertiget worde und usse am Tor vom Huus Jehovas uufgstellt worde.

9 Danach isch in ganz Juda un Jerusalem derzue ufgruefe worde, Jehova de heiligi Stüür z bringe, zue de Moses, de Diener vum wahre Gott, Israel in de Wildnis verpflichtet het.

10 Alli füehrende Manne und s ganze Volk freut sich. Mer het immer wieder Geld bracht und in Kaste gworfe bis er voll gsi isch.

11 Wenn d Levị de Chaschte inebrocht hend, damit er em Chönig übergäh worde isch, und mer festgstellt het, dass viel Geld drin gsi isch, sind de Sekretär vom Chönigs und de Beuftragte vom Oberpriester cho und hend de Chaschte gleert. Dänn isch er wieder a sin Platz gstellt worde. Das händ sie jede Tag gmacht und es isch ä Mengi Gäld zämecho.

12 De König und Jehojadạ händs dene gäh, wo d'Arbet am Huus Jehovas beufsichtigt händ. Si händ Steihuus und anderi Handwerker für d' Instandsetzig vom Huus Jehovas iigstellt, au Männer, wo bi de Uusbesserig vom Huus Jehovas Iise- und Kupferarbeite uusfüert händ.

13 Die Verantwortliche händ defür gsorgt, dass mit de Instandsetzig aagfange worde isch, und d'Arbet isch under ihre Ufsicht guet gange. S Huus vum wahre Gott isch wieder in sin früehere Zuestand brocht worde und verstärkt worde.

14 Wo alles fertig gsi isch, händ sie s'räschtliche Gäld zum König und zu Jehojadạ bracht. Es isch verwendet worde, um Gegeständ fürs Huus Jehovas herzstelle, Gegeständ für de Dienst und s Opfer sowie Becher und Gegeständ us Gold und Silber. Solang Jehojadạ gläbt het, sind im Huus Jehovas regelmässig Brandopfer dargstellt worde.

15 Nacheme lange, erfüllte Lebe gstorbe Jehojadạ im Alter vo 130 Jahr.

16 Man begräte nen in de Stadt David bi de Kenige, denn er het in Israel fir de wahre Gott un s Huus Gottes Guetes doe.

17 Nach Jehojadạs Tod sind die füehrende Männer vo Juda zum König cho. Sie händ sich vor ihm verbüüted und de König uf sie ghört.

18 S Volk het den des Hus Jehovas vu sinere Vorfahre vernachlässigt, un het agfange, de heilige Pfähle un de Götze z vurehre, sodass Gott uf Juda un Jerusalem wägä ihrem Schuld zornig wore isch.

19 Jehova het immer wieder Prophete zu ihne gschickt, wo sie zu ihm sötted zruggfüehre. Ständig hends s Volk gwarnt, doch s het nöd welle lose.

20 Gottes Geist isch über Sachạrja, de Sohn vom Priester Jehojadạ. Er het sich öppis erhöht vor s Volk und het gmolde: "Das sagt der wahre Gott: 'Warum übertreitet ihr d Gebot Jehovas? Das wird nöd guet gah! Will ihr Jehova verloh händ, wird er eu au verloh.'"

21 Sie händ sich jedoch geg ihn verschworä und händ en uf Befehl vom Chönig im Vorhof vom Jehovas steinigt.

22 König Jọas vergessen also die loyale Liebe, die ihm sin Vater Jehojadạ zeigt het, und de Bueb um bracht het. Er isch mit de Wort gstorbe: "Jehova sölls gseh und eu zu de Rächeschaft zieh."

23 Zu Jahresbeginn het das syrische Heer gege Jọas aagrügt und in Juda und Jerusalem iigfloge. Sie hend alli füehrende Manne vom Volk um bracht und hend ihri ganzi Büez zum König vom Damạskus gschickt.

24 Obwohl d Syrer mit eme Heer aagrückt händ, wo nur wenig Maa starch gsi isch, het Jehova ene de Sieg iber e sehr grossi Heer gäh, denn Juda het Jehova, d Gott sinere Vorfahre verloh. So vollgstreckt händs s Urteil a Jọas.

25 Als sie abzoge (sie hend ihn schwer verwundet zrug gloh), verschworted sich sini eigene Hofbeamte geg ihn, will er s'Bluet vo de Söhn vom Prieschter Jehojad vergosse het. Mer het en i sim Bett ermordet. So isch er gstorbe und isch in de Stadt David begrabe worde, allerdings nöd in de Grabätte vo de Könige.

26 Die Verschwörer sind Sạbad gsi, de Sohn vo de Ammonịterin Schịmeath, und Jehosabạd, de Sohn vo de Moabịterin Schịmrith.

27 Alles über d'Söhn vo Jọas, die viele gäge ihn grichtete Ussprüch und d'Instandsetzig vom wahre Gott isch i de Uufzeichnige im "Buech de Könige" festghalte. Nach ihm isch si Sohn Amạzja uf de Thron cho.