2.Chronika 20 vo 36
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 444
2.Chronika 20 vo 36
20:1 Nachher zoge d'Moabịter und d'Ammonịter zäme mit es paar vo de Amonịma gege Jọsaaphat in Chrieg.
2 Jọsaaphat isch mitteilt worde: "Us der Richtung des Meeres, von Ẹdomc her, rückt ein grosses Heer gegen dich an. Jetzt ist es in Hạzazon-Tạmar, das heisst En-Gẹdi."
3 Da hät Jọsaaphat Angst über und beschlosse, Jehova z'sueche. Er hät ganz Juda zumene Faste ufgruefe.
4 S Volk vo Juda isch den zäme cho zum Jehova z'befröge. Sie sind us allne Städt Judas cho zum sich bi Jehova Rat z'hole.
5 Jọsaaphat isch vor de Versammlete us Juda und Jerusalem im Huus Jehovas vor em neue Vorhof ufgstande
6 und betet:
"O Jehova, Gott eusere Vorfahre, bisch nöd Gott im Himmel und herrschisch nöd über alli Königrich vo de Völker? In dinere Hand sind Chraft und Macht, und niemert chan gege dich standhalte.
7 O euses Gott hesch nöd d Bewohner vo dem Land vor dim Volk Israel vertriebe und s Land denn de Nachkomme vo dim Fründ Abraham als duurhafte Bsitz gä?
8 Sie hend sich drin agsiedlet und det es Heiligtum zu Ehre vo dim Name baut. Sie hend gseit:
9 'Falls es Unglück über eus chunt, ob jetzt durs Schwert, dur es Strafgricht, wo Pest oder e Hungersnot, wemmer eus vor dem Huus vor Dich anestelle – denn das Huus treit din Name und i eusere Not zu Dir um Hilf rüefe. Erhöred ois dänn bitte und rette ois.'
10 Hier sind nun die Männer aus Ạmmon, Mọab und Bergland vo Sẹir. Du häsch Israel wos us Ägypte cho isch, nöd erlaubt, i ihres Land iizfalle. Israel isch dene usgwiche und het sie nöd usglöscht.
11 Und als Dank defür chömeds jetzt zum eus us dim Bsitz vertriibe wo du eus als Erbe gä hesch.
12 O euse Gott wirsch nöd s Urteil ah ihne vollstrecke? Mir sind gege s riese Heer wo uf eus zumarschiert machtlos. Mir wüssed nüm witer, doch eusi Auge sind uf dich grichtet."
13 Währenddesse isch ganz Juda vor Jehova, zäme mit de Fraue und de Chind, au de chlii.
14 Unter de Versammlete isch Jahạsiël (Sohn vo Sachạrja, Sohn vom Benạja, Sohn vom Jẹiël, Sohn vom Mattạnja), en Levịt vo de Söhn Ạsaaphs. Jehovas Geist isch über ihn cho
15 und er sait: "Ihr alli us Juda, ihr Iwohner Jerusalems, König Jọsaaphat, hört zue! Jehova lässt euch sage: 'Habt kei Angst und grotet nit in Panik vor däm grosse Heer. Nit ihr kämpft däne Kampf, sundern Gott.
16 Zieht ne morn entgäge. Si werded de Pass vo Ziz ufcho. Am endi vom Tal vor de Wildn Jẹruël werdet ihr uf sie träffe.
17 Ihr bruuched i dere Schlacht nöd z kämpfe. Stelled eu ane, blibed stah und gseht wie Jehova eu rettet. Juda un Jerusalem, hän kei Angst un grotet nit in Panik! Zieht ne morn entgegä un Jehova wird äich biistoh.
18 Sofort het sich de Jọsaaphat mit em Gsicht zu de Ärde nieder gworfe. Ganz Juda und d Iwohner Jerusalems händ sich vor Jehova nieder gworfe und bätte Jehova ah.
19 Dann erhoben sich die Levịten, die Nachkomme vo Kẹhathy und Kọrah, und priise Jehova, de Gott Israels, mit sehr luuter Stimm.
20 Früeh am nächste Morge hends sich zude Wildnis vo Tekọa ufgmacht. Als sie ufbringe, het sich de Jọsaaphat vor sie gstellt und gseit: "Ihr Männer vu Juda und ihr Ihwohner vu Jerusalem, hört mer zue! Vertraut uf Jehova, aicha Gott, damit ihr stand chönd. Vertrauet sinene Prophete, ihr werded Erfolg ha."
21 Nachdem er sich mit em Volk berate gha het, het er Männer dezue bestimmt, Jehova mit Lieder z'priise. Si söttet i heiligi Gwänder kleidet vor de bewaffnete Manne heregah und singe: "Dank Jehova, denn sini loyali Liebi bliebt für immer."
22 Wo sie freudig Lobgsängi agstimmt händ, hät Jehova geg d Männer us Ạmon, Mọab und em Berggland vo Sẹir, wo in Juda idranget, en Hinterhalt, und sie händ sich gegesiitig um bracht.
23 Die Ammonịter und d Moabịter hend sich uf d Bewohner vom Bergland vo Sẹir gstürzt und hends völlig uusglöscht. Wo sie mit ihne fertig gsi sind, hend sie sich gegesitig tötet.
24 Wo d'Männer vo Juda den zum Wachtturm i de Wildnis cho sind und nachem Heer Usschau ghalte hend, hends d'Liiche uf de Erde liege gseh - es het kei Überläbende geh.
25 Da sind Jọsaaphat und sini Männer ane gange und hend Büeze sammlet. Sie hend bi de Tote e Mengi Chleidig gfunde, wertvolli Gägeständ und anderi Sache. Sie händ plünderet so viel sie händ chönne träge. Drü Täg händs bruucht zum die riichi Büüti wegzschaffe.
26 Am vierte Tag händ sie sich im Tal Berạch versammlet, wo sie Jehova präsed. Drum händ sie däm Ort de Name Tal Berạch gä. So heisst er bis hüt.
27 Denn händ alli Manne us Juda und Jerusalem mit Jọsaphat a de Spitze nach Jerusalem zrugg kohrt. Sie händ sich gfreut, will Jehova ihne de Sieg über ihri Feind gschänkt hät.
28 Mit Saiteninstrument, Harfe und Trompete zoge sie in Jerusalem ii und sind zum Huus Jehovas gange.
29 Als die Königrichi vo de Länder ghört hend, dass Jehova gege d'Feind Israels kämpft het, hend sie wege Gott grossi Angst übercho.
30 Drum hets im Königrich unter Jọsaaphat kei Störig geh. Sin Gott het defür gsorgt das er ringsum Rueh het.
31 Jọsaaphat het wiiter über Juda regiert. Er isch mit 35 Jahr König worde und het 25 Jahr in Jerusalem regiert. Si Mueter het Asụba gheisse und isch d Dochter Schịlhis gsi.
32 Er isch uf em gliiche Wäg gange wie sin Vater Ạsa. Er sich nöd devo ab und het ta, was in Jehovas Auge richtig gsi isch.
33 Die Höhe sind jedoch nöd besitigt worde. S Volk het sich im Härze na nöd vorbereitet, em Gott siinere Vorfahre z diene.
34 Alles Witeri über d Gschicht Jọsaphats, vom Afang bis zum End, staht i de Uufzeichnige vo Jẹhu, em Sohn Hạnanis wo is "Buech de Könige vo Israel" ufgno worde sind.
35 später verbündet sich de König Jọsaaphat vo Juda mit König Ahạsja vo Israel wo schlechtes gmacht het.
36 Zäme mit ihm als Partner het er in Ẹzjon-Gẹber Schiff baut, wo nach Tạrschisch fahre sött.
37 Doch Eliẹser, de Sohn vo Dodawạhu us Marẹscha, prophezite Jọsaaphat: "Weil du dich mit Ahạsja verbündet hast, wird Jehova dein Werk zerstören." So isches cho, dass d Schiff zerschelltenc und nöd nach Tạrschisch händ chönne fahre.