1 König 19 vo 22

1 Könige 19 vo 22

19:1 Ạ han verzellt Ịsebel denn was Elịa alles gmacht het und wie er alli Prophete mit em Schwert umbrocht het.

2 Druf gschickt het Ịsebel en Bote zu Elịa und het em usrichte loh: "D Göter sölleds mer dopplet zrüg zahle, wenn bis morn um die Ziit mit dir nöd s gliche passiert wie mit ihne!"

3 Da hät Elịa Angst übercho und hät um sis Läbe rännt. Er isch nach Beërschẹba cho, wo z Juda ghört, und det hät si Diener zrugg loh.

4 Er sälber isch e Tagereis wiit i d'Wildnis gange. Wo er zume Ginsterstruuch cho isch, het er sich drunder g'setzt und het nur na sterbe. Er het gseit "Ich cha nüme! Ach Jehova, lass mich doch stärbe! Ich bin nicht besser als meine Vorfahre."

5 Dänn hät er sich ane gleit und under em Ginsterstruuch iigschlafe. Plötzli hät en Engel berüert und hät zue em säit: "Stah uuf und iss öppis."

6 Näbe sim Chopf het er es Fladebrot uf heisse Stei und eme Chrüg Wasser gseh. Er gässe und trank und legt sich wieder ane.

7 Spöter isch de Engel Jehovas nomol cho, hät en berüert und gseid: "Stoh uf, iss öppis, susch haltisch die Reis nöd dure."

8 Da isch er ufgstande und ass und trank. S'Ässe het ihm so viel Chraft geh, dass er 40 Täg und 40 Nächt lang gwanderet het, bis er zum Họreb, em Wahre Gottes Bärg isch cho.

9 Won er det inere Höhle übernachtete, het de Jehova ihn plötzlich gfrögt: "Was machsch du hier, Elịa?"

10 Er het antwortet: "Ich habe mich für Jehova, den Gott der Heere, voll Eifer igsetzt. S Volk Israel hat nämlich de Bund mit dir brochen. Sie hend dini Altäre niedergrisse und dini Prophete mit dem Schwert umbrocht. Nur ich bin übrig bliebe und jetzt hends es au uf mis Lebe abgseh."

11 "Gang use", het Gott gseit, "und stell dich uf de Berg vor Jehova." Da isch Jehova verbi gange, und en starche Sturm het Berge gspaltet und zersprengt Felse vor Jehova, aber jehova isch nöd i dem Sturm gsi. Nach em Sturm hets es Erdbebe geh, aber Jehova isch nöd i dem Erdbebe gsi.

12 Nach em Erdbebebe hets es Füür geh, aber Jehova isch nöd i dem Füür gsi. Und nachem Füür isch e ruhigi, liislig Stimm z'ghöre.

13 Sobald Elịa sie wahrnimmt, het er sich sis Prophetegwand vor's Gsicht gha, isch usegange und het sich an Igang vo de Höhli gstellt. "Was machsch du hier, Elịa?", hät en Stimm gfröget.

14 Er het antwortet: "Ich habe mich für Jehova, den Gott der Heere, voll Eifer igsetzt. S Volk Israel hat nämlich de Bund mit dir brochen. Sie hend dini Altäre niedergrisse und dini Prophete mit dem Schwert umbrocht. Nur ich bin übrig bliebe und jetzt hends es au uf mis Lebe abgseh."

15 Jehova hät zu ihm gseit: "Mach dich uf de Rückweg und gang id Wildnis vo Damạskus. Wenn du achunnsch, salbi Hạsaël zum König vo Syrie.

16 Jẹhu, de Enkel Nịmschis, gälbi zum König vo Israel, und Elịsa, de Sohn Schạphats us Ạbel-Mehọla, salbi zum Prophete und zu dim Nachfolger.

17 Wer am Schwert Hạsaëls entchunnt, dä wird Jẹhu töte, und wer em Schwert Jẹhus entchunnt, dä wird Elịsa umbringe.

18 Usserdem sind in Israel no 7000 übrig, wo sich keine vor Baal anekniet het und ihn küsst het."

19 Da het sich Elịa vo döt uf de Wäg gmacht und het Elịsa gfunde, de Sohn Schạphats, wo mit zwölf Rindergschpanne pflügt het. Elịsa isch ganz am Endi bim zwölfte Gspan gsi. Elịa isch zu ihm ane gange und het ihm sis Prophetegwand übere gworfe.

20 Elịsa het d Rinder lah stah, lift Elịa nach und gfrögt: "Chan ich bitte no min Vater und mini Muetter zum Abschied küsse? Denn chum ich mit dir." Elịa het gantwortet: "Gah nur, gang zrugg! Was hani gmacht zum dich ufhalte?"

21 Elịsa isch also zrugg gange, het es paar Rinder gno und het sie gschlachtet. Mit em Joch und de Holzteil vom Pflug het er es Füür gmacht, het druf s Fleisch kocht und het s de Lüüt z ässe gäh. Nachher het er sich ufgmacht, het Elịa gfolgt und isch sin Diener worde.