1 Chünig 22 vo 22

1 Könige 22 vo 22

22:1 Drü Jahr hets kei Chrieg zwüsche Syrie und Israel geh.

2 Im dritte Jahr isch de König Jọsaaphat vo Juda zum König vo Israel gange.

3 Da het de König vo Israel zu sine Männer gseit: "Wüssed Ihr eigentlich, dass Rạmoth-Gịlead eus ghört? Und doch zögere, es eus vom König vo Syrie zruggzhole."

4 Dänn hät er Jọsaaphat gfröget: "Ziehst du mit mir in den Krieg nach Rạmoth-Gịlead?" Jọsaphat hät em König vo Israel gantwortet: "Ich bin wie du. Mini Lüüt sind wie dini Lüüt. Mini Ross sind wie dini Ross."

5 Jọsaphat hät jedoch zum König vo Israel gseit: "Erkundig dich bitte zerst was Jehova dezue seit."

6 Do het de König vo Israel d Prophete zemme gruefe - öppe 400 - und het sie gfrögt: "Söll ich gege Rạmoth-Gịlead in Krieg zieh oder nit?" Sie antwortet: "Zieh los! Jehova wirds in die Hand vom Chönigs gäh."

7 "Gits hier nicht einen Propheten Jehovas?", wollte Jọsaaphat wüsse. "Befragen wir Gott doch auch durch ihn."

8 Druf het de König vo Israel zu Jọsaaphat gseit: "Es isch scho no öpper da womer chönd Jehova befrage,h aber ich hasse ihn. Er prohezit nie Guets über mich, nur schlechts. Es isch Michạja de Sohn vo Jịmla." Jọsaaphat entgägnet: "So öppis söttsch als König nöd säge."

9 Do het de König vo Israel en Hofbeamte gruefe und bewegt: "Schnell, hol Michạja, de Sohn vom Jịmla!"

10 De König vo Israel und Jọsaaphat, de Juda König, wo in königliche Gwänder jede uf sim Thron uf em Dreschplatz am Toreingang vo Samạria gsässe, und alli Prophete prophezyte vor ihne.

11 Zedekịa, de Sohn Kenaanas, het sich denn Hörner us Iise gmacht und verkündet: "Das sagt Jehova: 'Damit wirsch die Syrer aufspiessen bis sie ausgrottet hast.'"

12 Alli andere Prophete prophezeited s Gliche. Sie händ gseid: "Zieh nach Rạmoth-Gịlead. Du wirsch Erfolg ha. Jehova wirds id Hand vom König gäh."

13 De Bote, wo Michạja sött hole, rietet ihm: "D Prophete kündigen dem König durchweg Guetes ah. Machs bitte au so und säg öppis Guets."

14 Michạja entgägnet jedoch: "So wahr Jehova lebt: Ich gib nur das wiiter wo Jehova mir seit!"

15 Wo er vor em König erschient, het ihm dere d Frag gstellt: "Michạja, sollen wir nach Rạmoth-Gịlead in Krieg ziehen oder nicht?" "Zieh los! Du wirsch Erfolg ha", het die prompt Antwort gmüetet. "Jehova wirds id Hand vom Chönigs gäh."

16 Druf het en de König gfrögt: "Wie oft muss ich dich schwören lassen, dass du mir im Name Jehovas nichts als die reini Wahrheit sagst?"

17 Michạja het gantwortet: "Ich gseh alli Israelite uf de Berge zerstreut wie Schaf, wo kei Hirte hend. Jehova het gseit: 'Sie hend kei Herr. Sie söllet alli in Friede hei gah.'"

18 Da het de König vo Israel zu Jọsaaphat gmeint: "Hani dir nöd gseit, dass er nie guets über mich profezit sondern nur schlechts?"

19 Michạja hät wiiter gseit: "Hört drum die Wort Jehovas: Ich han Jehova uf sim Thron gseh und s'ganze Heer vom Himmel rächts und links vo ihm stah.

20 Jehova fragt dänn: 'Wer wird Ạha tüschle, dass er nach Rạmoth-Gịlead zieht und det gheit?' De eint het das vorgschlage, wo ander das.

21 Da isch en Geist vor Jehova gstande und hät gseit: 'Ich werd ihn tüüsche.' 'Wie wetsch das mache?', hät Jehova gfröget.

22 Er antwortet: 'Ich wird anegah und en irreführende Geischt im Mul vo sine Prophete werded.' Druf het er gseit: 'Du wirsch en tüüsche. Und du wirsch au Erfolg ha. Gang und mach das.'

23 Wied gsehsch het Jehova en irrefüerende Geist is Muul all dine Prophete da gleit. Aber Jehova het beschlosse, unglück über dich zbringe."

24 Dänn isch Zedekịa, dä Sohn Kenaanas, zu Michạja, ihm is Gsicht gschlage und gseit: "Wie isch dänn Jehovas Geist vo mir zu dir gange zum mit dir rede?"

25 Michạja hät gantwortet: "Das wirsch an dem Tag sehen wo dich im innerste Ruum verstecksch."

26 De König vo Israel befahl dänn: "Bringt Michạja zu Ạmon, em Stadtoberste, und zu Jọas, em Sohn vom König.

27 Seit zu ihne: 'Steckt dene Bursche is Gfängnis und chürzt sini Brot- und Wasserration bis i z Friede zrugg chume. Das isch es Befehl vom König!'"

28 Michạja aber erwiderte: "Wenn du in Frieden zruggchunnsch, het Jehova nöd mit mir gredet." Und er het dezue gführt: "Ihr Völker, nämed das alli zur Kenntnis!"

29 Dänn isch de König vo Israel mit Jọsaphat, em König vo Juda, nach Rạmoth-Gịlead zoge.

30 De König vo Israel het zu Jọsaaphat gseit: "Ich verkleide mich für die Schlacht und du ziehsch dis Königsgwand aa." Also het sich de König vo Israel verchleidet und in d Schlacht zoge.

31 De König vo Syrie het sini 32 Kriegswagekommandante aagwiese: "Griift niemmert a – ob chlii oder gross – usser de König vo Israel."

32 Wo die Kommandante Jọsaaphat gseh händ, händ sie gmeint: "Das muess de König vo Israel sii." Sie händ uf ihn gstüret zum ihn aazgriife, und Jọsaaphat gschribe um Hilf.

33 Sobald die Kommandante gmerkt hend, dass es gar nöd de König vo Israel gsi isch, hend sie die Verfolgig ufgeh.

34 Eine vo de Manne het jedoch en Pfiili zuefällig so abegschosse, dass er de König vo Israel dur en Spalt i de Rüschtig troffe het. Da hät de König zu sim Wagelänker gsäit: "Dreh um, bring mi us de Schlacht weg. Ich bin schwer verwundet."

35 De Kampf het de ganz Tag tobt, und de König het de Syrer zuegwandt müesse im Wäge gstützt werde. S Bluet us sinere Wunde het in de Chriegswäge gfunde und am Abig isch er gstorbe.

36 Bi Sunneuntergang isch de Ruef dur s Lager gange: "Jede i sini Stadt! Jede zu sim Land!"

37 So isch de König gstorbe, und mer hät en nach Samạria brocht. Döt isch er begrabe worde.

38 Als mer de Chriegswage am Teich vom Samạria abwuschd, händ d Hünd sis Bluet uufgläse, und die Prostituierte händ dete gmerkt – wie Jehova s akündet hät.

39 Alles Witeri über die Gschicht Ạhabs, all sini Tate, de Palast us Elfebii woner errichtet het, und alli Städt wo er baut het staht i de Chronik vo Israel.

40 nachdem Ạhab gstorbe war, war sein sohn Ahạsjah König.

41 Im 4. Johr König Ạhabs vo Israel isch Jọsaaphat gsi, de Sohn Ạsas, König vo Juda worde.

42 Jọsaaphat isch mit 35 Jahr König worde und het 25 Jahr in Jerusalem regiert. Si Mueter het Asụba gheisse und isch d Tochter Schịlhis gsi.

43 Er isch uf em gliiche Wäg gange wie sin Vater Ạsa. Er sich nöd devo ab und het ta, was in Jehovas Auge richtig gsi isch. D Höhe sind aber nöd besitigt worde. S Volk het det nach wie vor opferet und het Opferrauch ufstiege lo.

44 Zwüsche Jọsaaphat und em König vo Israel hend friedlichi Beziehige bestande.

45 Alles Wiiteri über d Gschicht Jọsaaphats, sini grossi Erfolg und sini Chriege, staht i de Chronik vo de Juda.

46 Er hät au die männliche Tämpel¬prostituierte uus em Land vertriibe, wo no us de Ziit vo sim Vater Ạsa übrig blibe sind.

47 Ẹdom hät damals kei König gha, sondern isch vomene Stellvertreter regiert worde.

48 Jọsaaphat hät au Tạrschisch-Schiff für de Goldtransport us baut Ọphir, doch d'Schiff fahre nöd will sie bi Ẹzjon-Gẹber zerschellt händ.

49 damals hät gseit Ạhabs Sohn Ahạsja zu Jọsaaphat: "Lass mini Lüt mit dine Zeme uf de Schiff fahre", aber Jọsaaphat isch damit nöd iiverstande gsi.

50 Schliesslich gstorbe isch Jọsaphatt und mer het en bi sine Vorfahre i de Stadt vo sim Vorfahre David begraubt. Noch ihm isch sin Sohn Jọramu König worde.

51 Im 17. Johr König Jọsaaphats vo Juda worre Ahạsja, de Sohn Ạhabs, in Samạria König vo Israel. Er het zwei Jahre über Israel regiert.

52 Er het immer wieder ta, was in Jehovas Auge schlecht gsi isch und isch ufem gliche Weg wie siin Vater und sini Muetter gange und wie de Jerọbeam, de Sohn Nẹbats wo Israel zum Sündige verleitet het.

53 Er dient Baal und het sich vor ihm verbüted. Damit het er Jehova kränzt, de Gott Israels, wie si Vater das gmacht het.